Drs. Johan Arendt Happolati
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Beginselverklaring:
 Eindelijk schrijf ik je weer, omdat er grote dingen staan te gebeuren en wel door toedoen van mijnheer Van Schoonbeke. (Openingszin uit de roman 'Kaas' van Willem Elsschot, 1933)
 
stijlvol
met liefde voor de taal
grappig
voor elck wat wils
plagen mag, judassen niet
 geen gedonderjaag met andermans lief
QUALITY PRODUCT
 
MADE IN
BRUGGE
FLANDERS
 

Medebloggers:
 
(NL) Aargh
(S)   Baasbraal
(NL) Babbel
(NL) Dawolf
(NL) Djust
(NL) Eefs log
(NL) Fredzijn U 19.02.09
(NL) Givamo
(B)   Ils
(B)   Irimi
(B)   Ivo Victoria
(NL) Jenni 
(B)   Junegirl
(NL) Margot
(NL) Miss Punt 
(NL) Muisgrijs U 04.01.08
(NL) Soyrosa
(B)   Tante Annie
(NL) T!EN
(B)   Weegbreker
(B)   Wizzewasjes
 
 
Over ons Nederlands:
 
 
(*)       Aanraders
  Nú lezen! Allen daarheen!
  (Nieuw, dus...)
Voor mijn goede vriend F. W.
 
(En nu geen domme dingen meer doen! )
 
Lees meer...   (19 reacties)
 
Mijn linkerhand
 
Medebloggers,
 
Ik zit nu te typen op een schattig notebookje dat ik van mijn vrouw en echtgenote cadeau heb gekregen. Het meet exact 26 x 18 cm en het is 3 cm dik.  Nou ja ... cadeau gekregen ... Ik heb haar op barse toon toegesproken dat ik zo'n ding wou en wel onmiddellijk (NOT ). Ondertussen staat onze grote computer daar dus op de eerste verdieping hartstikke dood te wezen. Kolereding! Een mens vraagt zich af waarom hij eigenlijk zo'n groot bakbeest nodig heeft als je ook met een simpele notebook toegang hebt tot de rest van de geciviliseerde wereld. U kunt bovendien ook nog eens een keertje televisie kijken met de notebook op schoot. Ik slaap er ondertussen ook mede. Onder mijn hoofdkussen.
 

Het nadeel is dan weer dat ik er geen youtubefilmpjes kan op afspelen. Ik denk dat mijn notebookje daarvoor niet slim genoeg is. In computertaal: niet genoeg geheugen, of hoe heet het? Ik krijg dan altijd eerst een streepje muziek en vervolgens dat geinig ronddraaiende cirkeltje, de zandloper van Youtube, zeg maar.
 
Maar waarover zoude ik het vandaag hebben? Effe naar de titel loeren. O ja! Over mijn linkerhand. Het zal hier dus gaan over kleine dingen, schattige dingen, kwetsbare dingen.
 
Mijn linkerhand, bijvoorbeeld. Ik houd wel van mijn linkerhand. Niet dat hij kleiner is dan mijn rechterhand, maar hij is wel ... onhandiger. En omdat ik altijd de kant van de underdog kies, heb ik wel een speciale band met mijn linkerhand. Nu zult u denken, oei, de Drs. is een klein beetje gehandicapt, want er is iets mis met zijn linkerhandje. Niet dus. Ik heb van de Heere God, onze Heiland en Verlosser, de beschikking gekregen over een perfect werkende, normale linkerhand, maar - ik herhaal het - hij is een beetje onhandiger dan mijn rechterhand. Hoe de natuur dat zo gemaakt heeft, dat snap ik eigenlijk niet zo goed. Volgens mij moest het toch perfect mogelijk zijn geweest in de loop der evolutie, twee stoere, handige rechterhanden aan een mensenlichaam te laten ontspruiten. Maar goed, het is nu eenmaal niet anders. Misschien is de natuur wel zuinig op handige dingen, je weet het niet.
 
Op dit moment in het verhaal is het moment gekomen om een socialistische gedachte ter sprake te brengen. De socialisten zeggen: "Ge moet u niet bekommeren om de rijke en de sterke mensen, die zorgen wel voor zichzelf." Zo ook is het gesteld met mijn rechterhand, die trekt zijn plan wel.
 
Als ik woest aan het spitten ben in mijn moestuin, dan doet mijn rechterhand het zware werk. Hij stoot en wrikt en tilt. Mijn linkerhand doet dan niet zo veel; hij begeleidt en stuurt de spade alleen een beetje. Als tennisspelers stevige meppen op de bal willen geven, dan doen zij dit natuurlijk ook altijd met hun dominante hand. Onthoud dit woord, Medebloggers: uw dominante hand. U hebt trouwens ook een dominante voet. Én een dominant oog. Edoch het uitputtend beschrijven en behandelen van al die lichaamsonderdelen zoude ons te ver leiden. Kijkt u trouwens ook maar eens naar het plaatje hierboven: die meheer keilt dat soepbord weg met zijn rechterhand. Die meheer heeft dus ook een dominante rechterhand.
 
Ter compensatie mag mijn linkerhand dan weer mijn trouwring torsen. En mijn linkerpols huisvest mijn horloge. Met mijn linkerhand worden geen gevaarlijke dingen gedaan, dus dat bijhouden van die juwelen, dat is hem wel toevertrouwd.
 
Maar beweren dat mijn rechterhand alleen maar stoer en mannelijk is, dat is ook weer niet waar. Mijn rechterhand heeft ook vrouwelijke trekken. Mijn rechterhand kan bijvoorbeeld ook heel mooie letters en cijfers vormen. *kuch* Mijn linkerhand kan dat niet. Als mijn rechterhand aan het schrijven is, dan ligt mijn linkerhand daar zo'n beetje droevig naast te kijken en af te wachten tot dat hele geschrijf weer achter de rug is. Sneu eigenlijk, en toch heb ik niet de indruk dat mijn linkerhand mijn rechterhand dit kwalijk neemt. Dat hij kan schrijven, bedoel ik. Nee, mijn linkerhand is niet jaloers op de rechter. Ik denk dat die twee het eigenlijk best wel goed met elkaar kunnen vinden. Ik heb ze bijvoorbeeld nog nooit weten ... euh ... met elkaar op de vuist gaan, als u begrijpt wat ik bedoel.
 
Nee, u begrijpt waarschijnlijk niet wat ik hier allemaal bedoel. U moet wel denken dat ik gek ben.
 
Waarvoor excuus.
 
Drs. Johan Arendt Happolati
philosooph van het 7e knoopsgat
 
P.S. Hoe een mens enkel met z'n schamele tien vingers het volgende voor elkaar krijgt, het is mij een raadsel:
 
Lees meer...   (16 reacties)

 
Eerst even een dienstmededeling.
 
 ik verontschuldig mij hier op werkelijk overweldigende wijze
omdat ik wéér niet heb geantwoord
op uw reactie onder mijn vorig logje.
 
Komen eveneens in aanmerking om verontschuldigingen in ontvangst te nemen:
 
  
En nu gaan wij dus heel brutaal over tot de orde van de dag!
 
 
Medebloggers,
 
Ik weet wel dat het louter posten van een muziekclipje van het verfoeilijkste is dat een blogger kan doen. Ze moesten het god-en-godverdomme verbieden! Zo kan iedereen natuurlijk een blog opstarten en totterdood voeden met muziek die door anderen is geschreven en uitgevoerd. Vuige plagiaatplegers zijn het, die eigenlijk onmiddellijk dood moeten. Dat zal ze leren te pikken van anderen.
 
Maar ik vroeg mij toch af of u dit Vlaams product *glimt van trots* al hebt geproefd.
 
Let u ook even op de klanken die het orkest voortbrengt? Ja? Dank u.
 
Lees meer...   (23 reacties)
 
La Esterella
 
Esther Lambrechts
Antwerpen, 7 mei 1919 - 11 april 2011
 
 
Medebloggers,
 
Even ernstig nu. We gaan het hebben over pesten. En over het feit dat we het allemaal doen. Nee, dat mag ik eigenlijk niet zeggen, want ik kan mij echt niet herinneren dat ík het ooit heb gedaan; het kwam gewoon niet bij mij op, dat was het verste van mijn gedachten. Misschien komt dat wel omdat ik altijd erg veel empathie heb gevoeld voor de underdog. Kleine beesten bijvoorbeeld, slakken of ieniemienie spinnetjes ... kan ik niet doodmaken.
 
Nu, waarover gaat het eigenlijk? Ester Lambrechts was in haar jeugd een gevierde Vlaamse zangeres die onder andere optrad in Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk, Noorwegen en Tsjecho-Slowakije. In de Wikipedia staat te lezen dat haar stembereik 'drieënhalf octaven kon overspannen'. Hoe of dat nu juist zit met 'het overspannen van die drieënhalf octaven' daar heb ik geen verstand van, maar ik stel mij zo voor dat dat niet aan iedereen gegeven is 'drieënhalf octaven te overspannen'. Haar muziekgenre heeft mij nooit kunnen bekoren, want dat ging dan altijd maar over 'Oh! Lieve Vrouwetoren' en van die dingen, doch dit uiteraard geheel terzijde.
 
Zoals dat met alle mensenkinderen het geval is, verwelkte haar schoonheid met het klimmen der jaren. Bovendien werd haar stem niet onvast - het woord is onnauwkeurig gekozen - maar verkreeg haar stem een dramatisch en ja, een wat overdreven tremolo. Kijk, en die combinatie, oud en lelijk worden (sorry) én een stemgeluid produceren dat niet meer eigentijds is, die combinatie zorgde overal ten lande voor dolle pret. Telkens en telkens maar weer werd La Esterella opgevoerd om belachelijk gemaakt te worden. Steevast kwam zij voor in televisieoverzichten, spelletjes en praatprogramma's, en telkens maar weer verlustigde men zich erin dat zij toch zo oud en lelijk geworden was en "Haha! Dat stemgeluid van haar!" Zij was ook een geliefkoosd onderwerp voor imitatoren.
 
En toen, op die bewuste 11e april van 2011 legde zij haar moede hoofd definitief terneder. En plots ... ja plots rouwde de gehele natie en haastten televisiemakers, perscommentatoren en andere olijkerds zich om met ernstige gezichten en een droeve snik in de stem haar kwaliteiten te loven. Het scheelde niet veel of zij werd heilig verklaard. Droefenis en oprechte treurnis alom.
 
Had haar dan tijdens haar oude dag niet zo belachelijk gemaakt! denk ik dan. Had haar gerust gelaten! Hoe schijnheilig kun je zijn!?!
 
En we zijn het weer aan het doen. U moet er maar eens op letten: men laat Eddy Wally altijd opdraven in spelprogramma's en dan schuift men hem fijntjes een papiertje onder de neus waar allerlei moeilijk uitspreekbare woorden op staan. Dolle pret ...
 
Laat ons afspreken dat we die man gerust laten. We zullen ons anders onze houding later weer beklagen.
 
Pesten is een verfoeilijk menselijk mechanisme dat er op neerkomt de ander te kleineren opdat men er na die confrontatie zelf beter en mooier en slimmer zou uitkomen.
 
In de Bijbel staat trouwens een mooie humanistische gedachte waar wij ons maar beter met z'n allen kunnen aan houden, omdat die gedachte eigenlijk het fundament is waar onze beschaving zou moeten gefundeerd zijn. Als we ons helemaal overgeven aan filosofische gedachten, zouden we ook moeten toegeven dat het een vorm van eigenbelang is: als wij de anderen liefdevol benaderen, zullen zij hetzelfde doen met ons.
 
12 Alle dingen dan, die gij wilt, dat u de mensen zouden doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de wet en de profeten.
 
en
 
31 En gelijk gij wilt, dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks.
 
Of in het Engels:
 
Do not do unto others
what you do not want others do unto you.
Reacties (17)
 
Natuur,
 
waarom zijt gij zo mooi aangekleed
 
 
en tegelijkertijd zo wreed?
Lees meer...   (28 reacties)
 
 
Medebloggers,
 
Ik heb een award gekregen. Ja, ik weet het wel, men slaat een mens tegenwoordig om de oren met awards, maar deze kreeg ik van Vrouwe Babbel en zo'n award geeft een mens toch wel een prominent plaatsje in de huiskamer. Toch?
 
Bovendien schrijft Vrouwe Babbel over 'ons drsje'. Als het dan zo moet zijn dat ik zal herinnerd worden als een vriendelijk, ongevaarlijk blogger, dan zou ik dat al een hele eer vinden.
 
Normaal doe ik niet aan awards, maar for old times' sake wil ik het nog wel eens doen. Vooral ook omdat ik mijn vrienden de laatste tijd schromelijk verwaarloosd heb.
 
En naar wie stuur ik dan weer mijn awards?
 
Omwille van haar humor en haar doldwaas woordgebruik. Omwille van het feit ook dat zij het Nederlands op een weergaloze manier hanteert.
 
Naar Heer Frank-103
Omwille van zijn humor en omwille van het feit dat op zijn blog een krankzinnige mix brengt van modeltreinen  en snelle happen.
 
Ik kom er niet veel meer, maar Lady Guinevere was een van mijn correspondenten van het eerste uur. En ze blijft maar doorgaan.
 
Vreemd genoeg houdt het hier op, want de andere blogs heb ik de laatste tijd niet meer zo goed gevolgd.
 
Tenslotte en speciaal voor Vrouwtje Babbel volgt hierna het onvermijdelijke youtubetje:
 
You never wrote me,
you never called,
Happolati, you 've been gone too long. (2 x)
If a woman could die of tears,
Happolati, well, I wouldnt 't be here!
 
Bananarama
Nathan Jones
1988
 
{youtube}zloPBkB3YUE&feature=related{youtube}
Lees meer...   (12 reacties)
OORLOGSFILMS
 
 
Hoe oorlogsfilms? Ja, oorlogsfilms! Van vechten en van die dingen. En van schieten. 'Happolati, begin nu niet te zaniken over oorlogsfilms, want daar hebben wij, vredelievende Medebloggers als wij zijn, geen boodschap aan.' Ik hoor het u denken. Jamaar, ik zal niet schrijven over oorlogsfilms. Nee, ik wilde alleen bewijzen dat ik nog leef en ik had de bedoeling op deze zondag een streepje muziek te laten horen. En toen bedacht ik dat er ook mooie muziek gecomponeerd is voor oorlogsfilms. Meer is dat niet.
 
Drie oorlogsfilms. Kunt u dat aan, Medebloggers? Ja, ik zal u een beetje ontzien. Ik zal er maar drie oproepen. Minder kan echt niet. Luister naar de muziek en geef toe: het heeft wel iets. En dan laat ik Star Wars nog achterwege. En The Bridge on the River Kwai heb ik ook niet vermeld. Noch The Longest Day.
 
 
LAWRENCE OF ARABIA
 
1962
regie: David lean
muziek: Maurice Jarre
 
 
 
PATTON
 
1970
regie: Franklin J. Schaffner
muziek: Jerry Goldsmith
 
{youtube}mu11QRO9BrQ&feature=related{youtube}
 
 
SOLDAAT VAN ORANJE
 
1977
regie: Paul Verhoeven
muziek: Rogier van Otterloo
 
Lees meer...   (26 reacties)

 
Medebloggers,
 
Welke muziek speelde men in uw geboortejaar? Weet u het nog? Neen, u weet het niet meer, want u was nog maar pas uit het ei gekropen en uw oortjes concentreerden zich toen nog op het geruis dat uw moeder produceerde en op het timbre van haar stem. De rest was immers bijzaak. U wist, als ik dit geruis hoor, dan krijg ik te eten.  
 
Als u echt wilt weten welke muziek er toen uit de radio schalde terwijl u aan het bikken was, vindt u hieronder de oplossing. Klik maar op het desbetreffende jaart... Nu ja, u had het waarschijnlijk al begrepen.
 
 

1940

 

 

1950

 

 

1960

 

 

1970

 

 

1980

 

 

1990

 

 

1941

 

 

1951

 

 

1961

 

 

1971

 

 

1981

 

 

1991

 

 

1942

 

 

1952

 

 

1962

 

 

1972

 

 

1982

 

 

1992

 

 

1943

 

 

1953

 

 

1963

 

 

1973

 

 

1983

 

 

1993

 

 

1944

 

 

1954

 

 

1964

 

 

1974

 

 

1984

 

 

1994

 

 

1945

 

 

1955

 

 

1965

 

 

1975

 

 

1985

 

 

1995

 

 

1946

 

 

1956

 

 

1966

 

 

1976

 

 

1986

 

 

1996

 

 

1947

 

 

1957

 

 

1967

 

 

1977

 

 

1987

 

 

1997

 

 

1948

 

 

1958

 

 

1968

 

 

1978

 

 

1988

 

 

1998

 

 

1949

 

 

1959

 

 

1969

 

 

1979

 

 

1989

 

 

1999

 

 

Lees meer...   (29 reacties)

 
Medebloggers,
 
Welkom op het blog van Drs. Johan Arendt Happolati. Al onze redacteuren zijn op dit ogenblik in gesprek, slapen, zijn op reis naar 1 ver land, verdoen hun tijd knarsetandend in 1 penitentiaire inrichting, of houden zich anderzijds onledig met dingen die u écht niet wilt weten.
 
Als u hieronder op het plaatje klikt, hoort u die typische muzak die u uitnodigt te wachten tot er zich iemand verwaardigt de telefoon op te nemen. Probeer het maar eens. Misschien néémt er wel iemand op.
 
(Denk ut niet. )
 
{youtube}jLZp5Z2Zmu4&feature{youtube}
Lees meer...   (25 reacties)
Medebloggers,
 
De eindejaarsfeesten zijn achter de rug en het leven herneemt zijn alledaagse gangetje. En soms durf ik dit blog bijna niet meer te openen, omdat er weer een reactie op een logje zal bijstaan, een nieuwe reactie van een lieve reageerder (m/v?) uit een of ander ver oord waar ik toch niet zal op antwoorden. Geen zin? Uitgeblust? Bezig met andere dingen?
 
Ik groet en omarm hier alle mensen die ik in de loop der jaren naar dit blog heb gelokt (vooral alle Nederlandse olijkerds  ) en ik verontschuldig mij omdat ik ze de laatste tijd soms zo schromelijk verwaarloos. Verwacht ook nu geen reacties van mij. Misschien moet ik maar een andere tactiek toepassen: hier niet meer reageren en maar meteen naar het blog van mijn correspondent gaan en daar een briefje op de stoep achterlaten. Ik hou er niet mede op, maar ik stel bij mijzelve vast dat het gaandeweg toch minder wordt. Jammer; het is een mooie hobby.
  
Grijs weer en jagende wolken vandaag. En geen zin om naar buiten te gaan. Ik ben een zonnemens. Grijs weer en jagende wolken maken mij lusteloos en hangerig. Ik heb de zon nodig om de serotonine in mijn hersenen vrij te maken. Mijn vrouw en echtgenote heeft gezegd dat wij dit jaar weer in de vakantie weer naar Griekenland moeten. Ze kent mij als geen ander. Geen wonder, we zijn bijna 27 jaar samen...
 
En als we dan toch geen zin hebben om naar buiten te gaan, waarom zouden we dan geen concertje meepikken op You Tube? Het kost niks, we zitten droog en als het wasmasjien te kennen heeft dat haar programma beëindigd is, dan zetten we het muziekje gewoon even op pauze.
 
The Corrs
Runaway
 
Live concert in Lansdowne Road, Dublin, Ierland
 
(Die mevrouw met haar viool hakt er bij mij persoonlijk toch wel behoorlijk hard in, dat wilde ik u allen toch wel eventjes meegeven.)
 
{youtube}2FrSsF7SJm4&feature{youtube}
Lees meer...   (13 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl