Drs. Johan Arendt Happolati
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Beginselverklaring:
 Eindelijk schrijf ik je weer, omdat er grote dingen staan te gebeuren en wel door toedoen van mijnheer Van Schoonbeke. (Openingszin uit de roman 'Kaas' van Willem Elsschot, 1933)
 
stijlvol
met liefde voor de taal
grappig
voor elck wat wils
plagen mag, judassen niet
 geen gedonderjaag met andermans lief
QUALITY PRODUCT
 
MADE IN
BRUGGE
FLANDERS
 

Medebloggers:
 
(NL) Aargh
(S)   Baasbraal
(NL) Babbel
(NL) Dawolf
(NL) Djust
(NL) Eefs log
(NL) Fredzijn U 19.02.09
(NL) Givamo
(B)   Ils
(B)   Irimi
(B)   Ivo Victoria
(NL) Jenni 
(B)   Junegirl
(NL) Margot
(NL) Miss Punt 
(NL) Muisgrijs U 04.01.08
(NL) Soyrosa
(B)   Tante Annie
(NL) T!EN
(B)   Weegbreker
(B)   Wizzewasjes
 
 
Over ons Nederlands:
 
 
(*)       Aanraders
  Nú lezen! Allen daarheen!
  (Nieuw, dus...)

Medebloggers,

Gisteren, 19 november 2012, was voor mij een bijzonder droevige dag. Mijn grote favoriete, Paulien Cornelisse (NL) verdween uit het spelletje De Slimste Mens ter Wereld. Jullie weten dat taal mij nauw aan het hart ligt. Ik pink ook wel eens een traan weg als ik zie hoe Vlamingen en Nederlanders op het gebied van taal steeds verder uiteendrijven. Maar gisteren hakte de uitzending en het lot van mijn geliefde Paulien er bij mij toch wel behoorlijk diep in.

In de finale moest zij woorden opsommen die haar spontaan voor de geest kwamen bij de vraag: “Wat doen pendelaars in de trein?” Zij ging volledig de mist in. Hoe komt dat? Wel, omdat zij het woordje pendelen interpreteerde als ‘aan de slag gaan met een pendel’, zo’n ding dat aan een koordje hangt en waarmede malloten menen het antwoord op vragen te kunnen vinden. Bei uns in Vlaanderen betekent pendelen namelijk ook ‘elke dag met de trein heen en weer reizen naar het werk en terug naar huis’, maar in Nederland noemt men zo’n mijnheer of mevrouw een forens … Bemerk de verbazing op haar gezicht wanneer haar tegenspeler gewoon gewaagt van ‘lezen’ en ‘muziek beluisteren’ en ‘slapen’.

Anderzijds en als zij dan toch uit het spelletje moest verdwijnen, dan liever op zo’n manier waar zij niets kon aan doen en waar wij taalliefhebbers nog een leuke anekdote aan overhouden. Pendelen zal nooit meer hetzelfde zijn.

KLIK HIER

Reacties (13)
Medebloggers,
 
Staat u mij toe dat ik u even in verwarring breng. Ik pleur hier een vreemdsoortige zin op mijn blog en u moet proberen uit te vogelen wat er in godesnaam mede bedoeld wordt. Komt ie ...
 
MAAIENABTENHOOI
 
 
"Heu?!?" Ik hoor het u denken. Tja, daar kan een doorsnee Nederlands sprekend en denkend mens geen soep van maken. En toch is het een perfect Nederlandse zin en u moet er zelfs geen universitaire studies voor gedaan hebben om ze te begrijpen. Maar u hebt wel een beetje hulp nodig. Ik heb u namelijk een heel klein beetje misleid. Ik zal zelfs meer zeggen: ik heb u vijf keer misleid. Bovendien is de zin bedoeld om te worden uitgesproken en niet om te worden neergeschreven. Als ik ze neerschrijf, dan gaat er iets van de grap verloren. Doch dit terzijde, want ik kan u hier niet toespreken, we zullen het met het geschreven woord moeten doen. Wat is dus het wonderlijke van de zin? Ik verklaar mij nader, let op.
 
(1) Wat zijn de afzonderlijke woordjes van deze zin? Ik mag het u niet te gemakkelijk maken, dus heb ik ze allemaal achter elkaar geplakt: 'maaienabtenhooi'. Is dit een grappige klankcombinatie, of is het een zin? Het is wel degelijk een zinnetje met afzonderlijke woordjes.
 
(2) Er komt een ongebruikelijk woord in voor: abten. Hoezo, abten? Ja, u weet toch wel wat een abt is, Medebloggers? Een abt is de baas van een klooster.
Abt
Leider van een monnikengemeenschap, democratisch gekozen uit de gemeenschap zelf. De abt wordt verondersteld het voorbeeld van de monniken te zijn.
Toch?
 
(3) Nu, het woordje abt, dat gebruikt u niet zo veel. Hoogstens één keer per jaar, ik zeg maar wat. Maarrr - en nu komt het - het meervoud van abt (abten), dat gebruikt u al helemaal nooit. Of het zou moeten zijn dat er in het lokale klooster een ... euh ... workshop is voor ... abten. Een bijeenkomst van abten, zeg maar. Snapt u 'm?
 
(4) Die abten, Medebloggers, die laten wij nu voor abten een wel errug ongebruikelijke bezigheid vervullen. Ik geef even een tip. U hoeft niet het hele filmpje uit te zitten. Gewoon even een impressie opdoen:
 
 
Aha! Misschien gaat er u al een lichtje op. Had ik nu geschreven 'MAAIENBOERENHOOI', dan had u 't misschien meteen gesnapt, want ja, boeren maaien wel eens hooi. Voor hun beesten. Om ze des winters eten te kunnen geven, dus.
 
(5) En tot overmaat van ramp is het dus ook nog eens een vragende zin. Er moest dus een vraagteken achter ... 'MAAIENABTENHOOI?' Of 'Maaien abten hooi?' Nee, normaliter maaien abten geen hooi, maar het zou wel kunnen!!! Het is een legitieme vragende zin.
 
Eigenlijk zou u de zin, als u ze een slachtoffer van uw snaaksheid voor de voeten gooit, geen vragende intonatie mogen meegeven. Niet bij die 'hooi' plots in de lucht gaan, bedoel ik. Maar zelfs dan, bij het toonloos uitspreken van de zin, blijft het een vragende zin.
 
Rest mij nog 'Maaien abten hooi?' uit te roepen tot de meest merkwaardige zin uit ons Nederlands taalgebied.
 
De Drs.
taalvorser van het zevende knoopsgat.
Lees meer...   (26 reacties)
 
BEKNOPT LEXICON HULPVERLENER
 
(naar de toekomst toe ...)
tags: groepstaal + vakjargon + hulpverlener + sociaal assistent
 
Beste hulpverlener
(Medebloggers ook)
 
U hebt nu uw opleiding voltooid en u gaat binnenkort aan de slag als sociaal werker, EHBO'er, psycholoog, psychiater, priester, woordvoerder van de politie of de brandweer, politicus of pr-verantwoordelijke voor een firma in sokophouders. Hierbij zult u mensen moeten te woord staan, vele, vele mensen. Mensen van allerlei slag. Soms zult u zich geïntimideerd voelen, omdat uw gesprekspartner intelligenter blijkt te zijn dan uzelve. Geen nood echter: in uw opleiding hebt u van uw lesgevers reeds enkele uitdrukkingen medegekregen waarmee u uw patiënten/gesprekspartners omver kunt lullen.
 
Staat u mij toe dat ik al deze uitdrukkingen hier nog even opfris. Vaak zijn deze uitdrukkingen nietszeggend en hebben zij totaal geen inhoud, maar zij hebben wel het voordeel dat het gesprek aan de gang blijft. 'Je blijft lullen', als het ware.
 

 
We beginnen met een passe par ... toe:
 
'Naar ... toe'
 
De combinatie 'naar ... toe' kunt u werkelijk op elk ogenblik van het gesprek in de strijd gooien.
 
     - Tijd
 Naar de toekomst toe zullen wij er voor zorgen dat ...
 
U zou ook gewoon kunnen zeggen: "In de toekomst zullen wij er voor zorgen dat ..." maar dat klinkt zo weinig professioneel, dat bekt zo onvakkundig. Als u werkelijk wilt bewijzen dat u lang naar school bent geweest en flink in de materie hebt doorgestudeerd, dan gebeurt er nooit meer iets in de toekomst, neen, het speelt zich af 'naar de toekomst toe'. Of zelfs naar het verleden toe. Kan ook. En vooral als er een televisiecamera op je sniffer gericht staat, dan moet u de journalist met 'naar de toekomst toe ...' om de oren slaan. Maakt een geweldige indruk.
 
     - Doelgroep
 Naar de vijftigplussers toe zouden wij willen zeggen ...
 
U zou ook gewoon iets kunnen zeggen 'aan de vijftigplussers', maar dat is te eenvoudig. Nee, het moet ingewikkelder, professioneler, cryptischer, anders denkt men weer dat u van de straat bent.
 
     - Te bereiken doelstelling
 Naar de toeristische uitstraling van Brugge toe, lijkt het ons belangrijk ...
 
U zou ook gewoon kunnen zeggen dat het voor de toeristische uitstraling belangrijk is, maar dan zal men u verbaal lager inschatten dan als u zegt 'naar ... toe'. 
 
 
Actief luisteren
 
Wil er mij a.u.b. eens iemand uitleggen wat dat betekent, 'actief luisteren'? Als u als hulpverlener in de eerste plaats enkel goed moet kunnen luisteren, nou, dan kan ik het ook. Makkelijk zat en vlug verdiend. U komt dus bij mij op de sofa liggen, u begint te kleppen en ik zeg gedurende een uur geen gebenedijd woord. Na dat uur wordt er betaald en ontvangen. Tot de volgende keer, zoude ik zo zeggen; u moet eens vaker langskomen.
 
Maar actief luisteren, dat is andere koek. U luistert dus (zegt niks), maar dan wel actief. U knikt enthousiast en u kijkt de patiënt recht in de ogen ten bewijze van het feit dat u hartstochtelijk aan het luisteren bent. Volgens mij is dit dan actief luisteren. Mijn hond kan ook vreselijk goed actief luisteren: hij kijkt je dan recht in de ogen en kwispelt met z'n staart.
 
 
'Een stuk', of 'een stukje'
 
Inderdaad, de formulering heeft twee verschijningsvormen. Als u zegt 'een stuk', dan bedoelt u eigenlijk een flinke brok; het mag iets meer zijn. Met 'een stuk verantwoordelijkheid' geeft u aan dat die verantwoordelijkheid er dus diep inhakt. Hier moeten we echt wel ons best doen; alles moet uit de kast. Met 'een stukje' daarentegen geven we aan dat we voorzichtig willen zijn in onze dosering. Een stukje medeschuld, bijvoorbeeld. Het is wel onze schuld, maar het is niet zo erg. Dat soort zaken.
 
'Een stuk verantwoordelijkheid' en 'de overheid' kunt u gerust in één zin gebruiken. De overheid heeft het namelijk altijd gedaan, dus die overheid kunt u gerust een flinke brok verantwoordelijk toeschuiven. Trouwens, de overheid, wie is dat eigenlijk helemaal? Daarmee doet u niemand pijn, of brengt u niemand in verlegenheid. De patiënt daarentegen, die mag u niet te veel bruuskeren, dus hem mag u maar een stukje verantwoordelijk maken. Daar voelt ie zich beter mee. Zo'n stukje verantwoordelijkheid, dat kan hij wel aan. Als het maar niet te veel wordt.
 
 
Eigenlijk
 
Eigenlijk bezondig ik mij er ook aan, Beste hulpverlener, Medebloggers. Ik gebruik 'eigenlijk' eigenlijk ook te pas en te onpas. Er is eigenlijk een stukje zelfbeheersing nodig om eigenlijk niet te veel te gebruiken. En eigenlijk zouden we eigenlijk helemaal niet hoeven te gebruiken. Eigenlijk is dat een stopwoordje. Zoals sowieso. We kunnen gerust stellen dat we eigenlijk sowieso teveel eigenlijk gebruiken. Kunt u nog volgen? Naar de toekomst toe kunnen we stellen dat stopwoordjes eigenlijk vermeden moeten worden.
 
 
Alles komt goed
 
Ook als het niet meer goed komt. U moet uw patiënt hoop geven naar de toekomst toe. Dus komt altijd alles goed. Als u nog eens een Amerikaanse actiefilm ziet, dan moet u eens op het volgende letten: als er een soldaat of een politieagent of een schattig meisje of een slachtoffer in het algemeen dodelijk verwond en bloedend op de straatstenen achterblijft, dan komt zijn vriend of zijn vriendin altijd naast hem knielen en dan volgt onvermijdelijk: "Everything will be all right, you 're doing fine." Ook als u in één oogopslag kunt zien dat kwestig slachtoffer binnen de minuut het loodje zal leggen. Ja, je kunt op zo'n moment als hulpverlener natuurlijk bezwaarlijk zeggen: "Nou kerel, dat ziet er niet zo best uit! U trekt het niet lang meer, neemt u daar maar vergif op in."
 
Nee, alles komt altijd goed.
 
Zeg maar
 
In plaats van een punt, kunt u ook 'zeg maar' als afsluiter van uw zin gebruiken. De toehoorder weet ondertussen wel dat er na die 'zeg maar' niets meer komt. Alhoewel u zou verwachten dat er wél nog iets komt. "Zeg maar (tegen je moeder) dat je zondag niet naar de kerk komt." Neen, in het hulpverlenersjargon komt er na 'zeg maar' niets meer, het kwam er namelijk vóór.
 
 
Gebeuren - moment
 
Zeg niet 'de maaltijd', maar wel 'het eetgebeuren'.
Zeg niet 'de speeltijd', maar wel 'een spelmoment'.
Zeg niet: "We gaan wat televisie kijken." neen, het is tijd voor het televisiemoment.
Een leesmoment, het slaapgebeuren, wij gaan ons even terugtrekken voor het vrijgebeuren, een koffiemoment, enz ...
 
Met deze uitdrukkingen wilt u als de hulpverlener aangeven dat het hier een bewust moment betreft. Effe een kopje koffie drinken, dat is nu niet bepaald een therapeutisch ... euh ... gebeuren, maar een koffiemoment daarentegen, dat is bewust ontspannen, dat is als het ware doorvoeld ontspannen. Hè hè, na de therapie effe een koffiemoment.
 
 
Intake
 
Ik heb intake altijd al een vreemd woord gevonden, maar ik denk dat we het de hulpverleners in dit geval moeten vergeven, want hoe noem je het anders? Het betreft hier dus het eerste gesprek, de eerste kennismaking, het begin van een eventueel lange behandeling. Het woord intake doet wel vaag denken aan het innemen van een of ander geneesmiddel, vind ik.
 
Laagdrempelig
 
Eerst even opmerken dat laagdrempelig eigenlijk (daar gaan we weer) een geinig woordje is. Als een peuter lastig is, dan zeggen we dat hij 'huilerig' of 'landerig' is. Als een drempel laag is, is hij dus laagdrempelig. Een tapijt kan hoogpolig zijn, maar een hulpverlener is altijd laagdrempelig.
 
In het hulpverlenersjargon heeft laagdrempeligheid niets te maken met het feit of een gebouw al of niet toegankelijk is voor rolstoelpatiënten, neen, het betreft hier een imaginaire drempel. Een hulpverlener is er als de dood voor dat hij of zij niet of moeilijk te bereiken zou zijn. Die hulpverlener, dat is ook maar een gewone jongen die dus altoos voor iedereen beschikbaar is. Effe binnenlopen bij de hulpverlener, dus. En bij die 'intake' hoort dan meteen ook een koffiemoment.
 
 
Samen een eind op weg
 
Hulpverlener en patiënt gaan samen een eind op weg, denken samen na over het probleem en vinden elkaar in het midden. Een dergelijke terminologie moet u zich meester maken, Beste hulpverlener. Het klinkt allemaal heel mooi - poëtisch zelfs - en alleen al het louter uitspreken van de woorden heeft een therapeutisch en louterend karakter. Zover moet u komen: je lult als het ware de cliënt naar de genezing toe.
 
 
De knop moet om
 
Of - drastischer - het roer moet om. Als er enkel een knopje om moet, dat is makkelijk te verhapstukken, maar als het roer om moet, dan weet je dat het uit is met de pret. Ik stel mij zo voor dat als het om de overheid gaat, dat het roer dan om moet. Bij een patiënt kunt u volstaan met te suggereren dat de knop om moet.
 

 
Toch nog even vermelden
dat ik in mijn leven
al vele hulpverleners heb meegemaakt.
Zonder uitzondering waren het allemaal lieve mensen
aan wie ik veel heb gehad.
Ik verontschuldig mij hierbij dan ook
voor dit stoute stukje.
 
Denk er nochtans aan, lieve hulpverleners,
dat uw jargon
mij soms tenenkrullend achterliet.
 
Ik dacht dat het goed zou zijn
als u op die manier
uzelf nog even tegenkwam.
(Hé! Deze hierboven hadden we nog niet gehad.)
 
 
Zo, na dit lesgebeuren, volgt nu een leuk televisiemoment; dat hebben we wel een stuk verdiend:
 
Lees meer...   (20 reacties)
Hij deletet ...
 
 
Medebloggers,
 
Vandaag weer een kleinigheidje, een niemendalletje. Tijd, zin of inspiratie voor het grotere werk heb ik niet meer. Ik vind dat jammer, ja ik vind dat jammer, want ik mis het. Ik mis de inspiratie en de ambiance van de eerste dagen van dit beroemde blog. *kuch* Maar ik heb het dus niet meer. Het zij zo.
 
En tot overmaat van ramp kan ik hier ook geen plaatje boven plakken, want mijn computer is weer stuk. Virusmeldingen. Hoorndol word ik ervan. Vriend I**** had hem mooi opgekuist, maar enkele dagen later (vrijdag, 20 mei 2011, te des 10:00 u. in de morgen om precies te zijn) was het weer van dat: virusmeldingen. En of ik mij a.u.b. eventjes een geüpdatet versie van het virusprogramma wou aanschaffen. Huh? Dat was toch niet de bedoeling?
 
En ik meteen heel stoer tegen iedereen die het wilde horen: "Ik gooi 'm uit het raam! Ja! Godsamme!" Dat op het trottoir uiteenspatten van al die elektronische ingewanden van zo'n rotcomputer, dat leek me wel wat. En nu worden we heel even ernstig, want op dat eigenste moment dacht ik er werkelijk over na om de computer uit mijn leven te bannen.
 
Ach, wat verveel ik jelui nu toch weer met mijn aardse beslommeringen. Daar zou het op dit blog toch helemaal niet over gaan. Humor en wetenschap, daar zou het over gaan. Ter zake dus. Hoe zit het met dat kleinigheidje, dat niemendalletje?
 
Verleden week zat ik beaat naar een spelprogramma op de verrekijk te koekeloeren en toen moest de kandidaat antwoorden of 'hij deletet' correct gespeld was. Ik was op slag zo in de war dat ik niet eens meer weet of hij (die kandidaat) het nu uiteindelijk juist of fout had. 'Hij deletet'?!? Wat heb ik nou aan me fiets hangen, dacht ik. Hij deletet.  Daar moest ik even over nadenken
 
Werkwoord: deleten
Stam: delete
Derde persoon enkelvoud, tegenwoordige tijd: stam + t = delete + t = deletet.
 
Hij deletet. Komt dat tegen! Hij speelt en hij bidt en hij schrijft en hij deletet. Het ziet er reteverdacht uit, maar het klopt wel. Ik zou zelfs meer durven zeggen: er is geen speld tussen te krijgen.
 
En toen moest ik meteen aan 'skaten' denken.
 
Werkwoord: skaten
Stam: skate
Derde persoon enkelvoud, tegenwoordige tijd: stam + t = skate + t : skatet. Hij skatet
 
Moet u er nog een paar hebben?
 
Hij savet
Hij upgradet (HAHA!)
 
Wat zegt u, Medebloggers? Het moet niet gekker worden? Het kan nog gekker hoor! Let op ...
 
Werkwoord: uploaden
Stam: upload
Derde persoon enkelvoud, tegenwoordige tijd: stam + t = upload + t = uploadt. Hij uploadt. Je blijft lachen.
 
En passant maak ik jelui nog even opmerkzaam op het beletselteken in de titel bovenaan dit stukje:
 
Hij deletet ...
 
 
Zag u het? Nee? Ziet u het echt niet? Ik zal u even op weg helpen: voor dat beletselteken staat er een spatie ... Ja, ik vind het ook belachelijk, maar het schijnt zo te horen. Vroeger schreef ik altijd: "Hij dacht dat hij misschien... later... een roman schrijven..." Ik schreef die drie puntjes dus meteen achter de laatste letter van het woordje, maar dat is dus hartstikke fout. Eerst een spatie en dan die drie puntjes.
 
Ik vind het niet mooi, ik vind het schriftbeeld niet aantrekkelijk, maar niemand vraagt mij ooit wat als er beslist moet worden over die dingen ...
 
En nou zet ik 'm op m'n blog, want als ik dit morgen herlees, dan vind ik het niet goed genoeg en staat er hier weer niks. Hebt u dat ook?
 
Een groet.
 
Drs. Johan Arendt Happolati
warhoofd
Lees meer...   (42 reacties)
 
 
Weinig inspiratie de laatste tijd, Medebloggers.
 
Om niet de indruk te wekken dat dit blog helemaal plat ligt, vestig ik vandaag de aandacht op een teletekstberichtje dat ik op de Nederlandse televisie vond.
 
Eerst en vooral dit:
ety·mo·lo·gie de; v 1 -gieën herkomst ve woord 2 deel vd taalwetenschap dat de herkomst van woorden onderzoekt
Als u dus tegen een woord oploopt waarvan u denkt, tiens, daarvan zoude ik wel eens de herkomst willen achterhalen, dan gaat u heel eenvoudig naar
 
 
U tikt dan het woordje in en ziet meteen of de roots van het woord gekend zijn en/of waardevol genoeg bevonden werden om er een artikeltje aan te wijden.
 
Zonder dank.
 
Uw Drs.
 
   
 
P.S. Ik zie trouwens met graagte geinige woorden tegemoet die mijn reageerders hebben gevonden en maar meteen door de etymologiemolen hebben gedraaid.
Lees meer...   (11 reacties)
Met oprecht excuus,
 
aan alle reageerders die reageerden op mijn vorg logje en waarop ik niet heb gerereageerd.
 
Zoek nu maar braaf de link in dit logje. Het steekt uit als een zere duim (West-Vlaamse uitdrukking).
 
.    .    .    .    .    .    .
Lees meer...   (21 reacties)
 
Vlaanderen zendt zijn zonen uit.
 
(opgedragen aan Heer Irimi)
 
 
Medebloggers,
 
"Hahaha, wat een grappig plaatje, hierboven!" hoor ik u denken. Die twee écht intelligente mensen die hier per ongeluk voorbijwaaien, die zien natuurlijk meteen dat het hier een Japans schriftteken betreft, een zogenaamd 'kanji-teken'. Volgens Wikipedia zijn er meer dan 50.000 kanji, maar erg hoog opgeleide Japanners kennen er slechts ca. 4.000. Die twee écht intelligente mensen die hier dus voorbijwaaien fronsen natuurlijk ook meteen hun wenkbrauwen, want wat heeft zo'n kanji-teken nu in godsnaam met Vlaanderen en zijn uitgezonden zonen te maken?!?
 
Een ingewikkeld verhaal, Medebloggers, gaat u er maar even voor zitten.
 
U en ik weten allebei dat Japanners ongelooflijke pietjes-precies zijn en dit op het gebied van met elkaar omgaan, op het gebied van theedrinken, op het gebied van vechten en trouwens - om een lang verhaal kort te maken - op alle mogelijke gebieden van het menselijke bestaan.
 
Bovendien beschikken zij over een rijke geschiedenis en over een verpletterende hardnekkigheid als het om het in standhouden van tradities gaat. Nee, wat ik eigenlijk wou zeggen: u moet hen dus als barbaarse vreemdeling vooral niet proberen uit te leggen hoe ze met hun ijselijk ingewikkelde taal moeten omgaan. Of proberen tussen te komen in een discussie over de juiste betekenis of de kalligrafie van een kanji-tekentje. Toch? Nou... dat had u gedacht... 
 
Onlangs viel mij een boek in de schoot met een onheilspellende titel: Vlaanderen Sterft! (*) Met uitroepteken. Nou, nou, dacht ik, dan wil ik toch wel even weten wanneer bij ons hier definitief het licht uitgaat. Dus zette ik mij aan het lezen. De auteur, Gerard De Beuckelaer, heeft het over politiek, over godsdienst, over economie, over politie en gerecht, over het onderwijs, over van alles en nog wat en ook over onze Vlaamse volksaard. De Vlamingen krijgen over het algemeen slechte punten, maar daar gaat het hier niet om.
 
Op blz. 283 staat echter een leuke anekdote die ik u niet wil onthouden. Let op:
 

 
Ergens einde jaren zestig was ik in Tokio. Ik wou op zondag natuurlijk naar de mis gaan. Dat was niet zo eenvoudig. In Tokio staat niet op iedere straathoek een katholieke kerk, maar ik had Japanse vrienden. Daizaburo ontdekte dat in Riponghi, een nogal verdachte buurt in een Franciscaanse missiepost iedere zondag een eucharistieviering werd gehouden. Ik dus daarheen. Daizaburo wilde graag mee. Waarom ook niet? Ze waren daar toen al modern. Na de mis werd er een kleine receptie gehouden waar we elkaar konden ontmoeten en wat praten. Er was niet veel volk, maar ik zag er toch heel interessante mensen, onder andere een Vlaamse Jezuïet; Jozef Verbiest, een duidelijk heel erudiete, vriendelijke bescheiden man. Toen we buiten kwamen vroeg Daizaburo of ik eigenlijk wist met wie ik gepraat had. Ik dacht van wel, maar Daizaburo zei: "Nee, nee, dat was Professor Verbiest van de Tokio University." Nu, als je van Jezuïeten een beetje afweet, is dat ook nog niet zo verbazend. Tot ik hoorde wat de man doceerde: Japans. Prof. Verbiest was toen de autoriteit voor Japans in Japan. Als twee Japanners een dispuut hadden over de orthografie, wat in die taal gemakkelijk kan gebeuren, trokken ze naar Verbiest voor arbitrage. Er werd van de man beweerd dat hij 900.000 kanji-tekens kende. Dat zijn die Japans Chinese ideogrammen die ieder voor een begrip en soms (in onze taal) voor een hele zin staan. Onvoorstelbaar, vooral als je weet dat ik alle registers heb moeten opentrekken om er een paar honderd te leren. De Japanners, die aan hun taal een groot belang hechten, droegen hem op handen.
 
Er zijn dus toch Vlamingen die tot grote prestaties in staat zijn. Het lijkt wel alsof mensen die bij ons werkelijk iets in hun mars hebben ver weg moeten gaan om hun talenten tot ontplooiing te kunnen brengen en erkenning te vinden.
 

 
Nadat ik dat gelezen had, zette ik mijn brilletje af en tuurde even in de verte. Zou dit nu wel waar zijn, dacht ik. Hoe kan zoiets? Wie is die man? Universiteitsprofessor in Japan? Autoriteit op het gebied van Japanse schrifttekens? Hoe komt het dat wij daar nog nooit hebben van gehoord?
 
Wat denkt u van dit alles, Medebloggers? De wonderen zijn de wereld nog niet uit, wat u? En Pater Jozef Verbiest, tsjah... de goede man komt niet tevoorschijn als een mens op zijn naam googelt. Het is wel al 40 jaar geleden. Waarschijnlijk is hij overleden en heeft men er sindsdien niet meer aan gedacht hem op Google elektronisch aan de vergetelheid te ontrukken.
 
Bij deze dan.
 
Ik zit wel met een probleempje. In Wikipedia staat dat er ongeveer 50.000 kanji zijn, hoe kan Prof. Verbiest er dan 900.000 kennen? Hallo, mijnheer De Beuckelaer?
 
Mijn advocaat, die altoos over mijn schouder medeleest, brak het koude angstzweet uit toen hij zag dat ik weer eens schaamteloos plagiaat aan het plegen was. "Johan Arendt," zo zeide hij, "Johan Arendt, let toch op wat je doet. Jij geraakt nog eens in de bajes en ik denk zelfs dat men dan de sleutel zal weggooien."  Geen nood echter, ik heb van dhr. De Beuckelaer zwart op wit de toestemming gekregen om het fragmentje uit zijn boek te publiceren.
 
Aangezien het hier een logje betreft dat slechts weinig mensen zal interesseren, wil ik er ook een vraagje aan verbinden waar u dan in de reactiekolommen kunt op antwoorden: wat betekenen de letters S.J. achter de naam van Professor Jozef Verbiest? Het antwoord ligt trouwens verscholen in het fragment uit het boek.
 
 
 
 
Drs. Johan Arendt Happolati
 
(*) Vlaanderen Sterft!
Auteur: Gerard De Beuckelaer
ISBN 9789089730183
Uitgeverij Aristos bv
332 blz.
€ 20,60
Lees meer...   (26 reacties)
6. drie jaar en drie dagen

Een verklaring hebben we hier niet voor, wel een vuistregel: als de naam van een tijdseenheid eindigt op -r, blijft het woord na een bepaald telwoord in het enkelvoud . Dus: drie kwartier, drie uur, drie jaar. De andere woorden krijgen een meervoudsvorm: drie minuten, drie dagen, drie weken, drie maanden.
Lees meer...
Klik hiero voor het beroemde liedje
 
DES WINTERS ALS HET RE-É-GENT...
 
 
 
Medebloggers,
 
U verwachtte nu misschien stemmige plaatjes van winterlandschappen en van besneeuwde bergtoppen en meer van die melige onzin, maar niets is minder waar. Het zal hier maar weer eens over spelling gaan. Meer bepaald over de modernere versie van 'des winters'.
 
Heu?!? Hoe bedoel u, Drs? Wel, bij een blogster, die hier overigens niet vernoemd wenst te worden en die trouwens een aardig en humoristisch stukje kan afleveren, ontdekte ik tot tweemaal toe een spelfout die nochtans gemakkelijk te vermijden is.
 
Zo zou zij bijvoorbeeld durven schrijven (stel u voor):
 
- S'middags   
 
of (bijna even erg...)
 
- s' Morgens
 
Deze twee woorden zijn hartstikke fout geschreven, laat dat voor iedereen duidelijk zijn. De spellingsregels zijn nochtans - ik val in herhaling, ik weet het - eenvoudig.
 
(1) Waar een stukje van het woord omwille van de vooruitgang is verdwenen, om aan te geven dus, dat één of meer letters zijn weggelaten, plaatsen we een 'apostrof'.
 
Ja, u leest het goed: waar een stukje van het woord is verdwenen. We schrijven dus niet:
 
- s' morgens
 
maar wel
 
- 's morgens
 
want voor die s zijn de letters d en e weggelaten. "Makkelijk zat," zult u zeggen, "allemaal goed  en wel, Drs, maar wat doe ik dan aan het begin van een zin?"
 
- 'S morgens?
 
Neen, Medebloggers, mooi niet. Godsgruwelijk verkeerd!
 
(2) Niet de resterende letter wordt aan het begin van de zin uitgedost met een hoofdletter, maar wel de eerste letter van het volgende woord, dus:
 
- 's Morgens
 
En deze regels gelden dus ook voor alle andere woordjes waarvan men een stukje heeft geamputeerd:
 
- 's Avonds (Des avonds)
- 's-Gravenhage
- zo'n (zo een)
- m'n (mijn)
 
U kunt er voor mijn part hieronder in de reactiekolommen nog blijven opsommen tot uw onderlip ervan beeft.
 
Immer blijgeestig ende opgewekt van karaktère,
 
Uw eigenste,
 
Drs. Johan Arendt Happolati
uitlegger van de eenvoudige dingen des levens
Lees meer...   (42 reacties)
Schiermonnikoog
 
 
Het laatste Bastion
 
 
Medebloggers,
 
In een nabije toekomst (2053?) zullen er uiteraard aan Amerikaanse universiteiten nog cursussen gegeven worden over het Engels en over de etymologie van bepaalde Engelse woorden. Zo zal men ook onvermijdelijk op het woordje 'mannequin' botsen. Men zal dan aan de verbaasde studenten uitleggen dat het woord mannequin afkomstig is van een uitgestorven taal, het Nederlands.
 
Het Nederlands, zo zal men in 2053 onderwijzen, wordt niet meer gesproken. Enkel een oude variant, het Fries, wordt nog gebruikt op een klein eiland dat Schiermonnikoog heet en dat gelegen is voor de kust van het Europese land dat 'Les Pays-Bas' heet.
  
Op de grote witte wand achter de professor zal men kaarten projecteren van enkele gebieden waar die uitgestorven taal ooit gesproken werd.
 

 
Het woordje mannequin komt van het Nederlandse woord 'manneken' zal men de cursisten proberen te doen geloven. Ook 'tattoo' (taptoe), het woord voor een militaire parade, komt uit het Nederlands.
 
Volgende woorden zullen ongetwijfeld eveneens in de les aan bod komen:
 
- anchor (anker)
- apartheid
- bazooka (bazuin)
- bluff (pokerterm, bluffen)
- cookie (koekje of koekie)
- furlough (verlof)
- landscape (landschap)
- wagon (wagen)
- Yankee (Jan Kees)
 
En die enkele woorden in het Engels zullen evenzovele herinneringen zijn aan een taal die eens gebruikt werd en geliefd was.
 

 
Medebloggers,
 
U zult wel denken dat ik gek geworden ben, maar de inspiratie voor het vreemde logje dat ik hierboven schreef, kwam nadat ik een bericht gelezen had in een Franstalig krantje uit de rand rond Brussel. Na lezing zult u ongetwijfeld ook beseffen waarom Walen en Vlamingen het niet zo goed met elkaar kunnen vinden.
 
HIER bracht ik die problematiek trouwens al eens ter sprake.
  

 
Uit het Franstalige krantje 'Carrefour':
 
"De geboortes van francofone kinderen zijn sedert 2008 exponentieel toegenomen in praktisch alle gemeentes van Vlaams Brabant, zelfs die waar de Franstaligen een geringe aanwezigheid kenden, zoals Bever, Lennik of Kortemberg.
 
We stellen ook een toegenomen aanwezigheid vast van Engelstaligen in Overijse en Duitstaligen in Wezembeek-Oppem, niettegenstaande de verwoede weerstand van flaminganten zoals Brankaer.
 
Meer en meer vestigen Brusselaars zich in de rand van Vlaams Brabant tot grote wanhoop van de flamingantische burgemeesters die wanhopig deze migrantentoestroom proberen af te remmen. Deze verhuizingen bewijzen vooral één ding: jonge Belgen hebben angst voor hun kinderen in Brussel, zowel op het vlak van onderwijs, als voor het geweld dat de allochtonen in sommige Brusselse gemeentes vertonen. Zij geven er de voorkeur aan Brussel te ontvluchten, Brussel die vermoedelijk in 2020 de eerste moslimstad van europa zal zijn.
 
De Vlamingen mogen doen wat zij willen, er zal steeds Frans gesproken worden in de Brusselse rand, wat overigens normaal is. Wat niet normaal is, is dat een gemeenschap verplicht is haar taal tegen om het even welke prijs te verdedigen. Het Vlaams is gedoemd om te verdwijnen, het is een 'vertrouwelijke' taal waar niemand in de wereld belangstelling voor heeft"
 

 
Ter illustratie: deze man vertelt en zingt nog in het West-Vlaams:
.
Lees meer...   (27 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl