Drs. Johan Arendt Happolati
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Beginselverklaring:
 Eindelijk schrijf ik je weer, omdat er grote dingen staan te gebeuren en wel door toedoen van mijnheer Van Schoonbeke. (Openingszin uit de roman 'Kaas' van Willem Elsschot, 1933)
 
stijlvol
met liefde voor de taal
grappig
voor elck wat wils
plagen mag, judassen niet
 geen gedonderjaag met andermans lief
QUALITY PRODUCT
 
MADE IN
BRUGGE
FLANDERS
 

Medebloggers:
 
(NL) Aargh
(S)   Baasbraal
(NL) Babbel
(NL) Dawolf
(NL) Djust
(NL) Eefs log
(NL) Fredzijn U 19.02.09
(NL) Givamo
(B)   Ils
(B)   Irimi
(B)   Ivo Victoria
(NL) Jenni 
(B)   Junegirl
(NL) Margot
(NL) Miss Punt 
(NL) Muisgrijs U 04.01.08
(NL) Soyrosa
(B)   Tante Annie
(NL) T!EN
(B)   Weegbreker
(B)   Wizzewasjes
 
 
Over ons Nederlands:
 
 
(*)       Aanraders
  Nú lezen! Allen daarheen!
  (Nieuw, dus...)
Biedermanns laatste foto

 

Beste lezer,

Bekijk deze foto aandachtig. Wat ziet u? Juist: een jong meisje dat liefdevol haar poes omstrengeld houdt. Meent u over voldoende elementen te beschikken om dit in de tijd bevroren moment ten volle te kunnen begrijpen? Wat zegt u? U ziet toch wat u ziet? Meent u de volledige, verschrikkelijke waarheid te zien als u de vredige sterrenhemel aanschouwt? Hebt u al eens gehoord van imploderende sterren, van supernova's, van in de ruimte elkaar kruisende hemellichamen die stukgetrokken worden door hun eigen wederzijdse aantrekkingskrachten? Ziet u deze verwoestende gebeurtenissen als u 's nachts in bewondering omhoogblikt?

Maar kom, we wijken af. Ik zal u vertellen wat er aan de hand was. Maar ik waarschuw u: als u dit idyllische tafereeltje voor uw geestesoog niet vertroebeld wilt zien, dan leest u beter niet verder. Neen: knip de tekst van de foto af en gooi die tekst weg. Bewaar enkel de foto in uw agenda. U besluit toch verder te lezen?!? Nu, vooruit dan…

Met dat meisje is niets aan de hand. Dat is mijn dochter. Daar valt niets over te vertellen. Dat kon evengoed úw dochter zijn. 't Is die poes! 't Is Mijnheer Biedermann. Ja, bekijk hem nog maar eens goed. Mijnheer Biedermann was een schijtlaars: een verlegen, bange, tobberige kat. Bang voor elk geluidje, bang voor vreemde mensen, bang voor auto's, bang voor overvliegende meeuwen, bang voor zijn eigen schaduw, bang, bang, bang. En altijd een beetje knorrig ook. Zo van: laat me nou maar, ik bemoei me toch ook alleen maar met mijn eigen zaken! Er was één vreemdeling die hij wel vertrouwde: de buurvrouw. Als hij wist dat zij alleen thuis was, dan drentelde hij wel eens haar tuin in, ging tegen haar benen aanschurken en bleef   dan zwiepstaartend staan wachten of er iets te eten viel. Wij zegden altijd dat Mijnheer Biedermann lang zou leven, omdat hij zo voorzichtig was. Mensen zouden de kans niet krijgen hem pijn te doen: daarvoor bleef hij te ver bij hen uit de buurt. En als er een auto in de straat verscheen, rende hij keihard de andere richting uit. Nee, onze Mijnheer Biedermann, die keek wel uit!

Tot op die warme dag in augustus verleden jaar. Niet dat Mijnheer Biedermann terminaal was en die dag het fatale spuitje zou krijgen... of er tóch in geslaagd was onder een auto terecht te komen of zo, neen, beste lezer, het is veel droeviger… Ík heb hem gedood. Per ongeluk. Ík lag aan de basis van zijn vroegtijdig heengaan. Ik moest zonodig een foto van hem nemen. "Hoezo?" zult u zeggen, "Welk gevaar schuilt er nu in het nemen van een foto?" 't Was die flits! Die vermaledijde flits! Het was een beetje te donker binnenshuis en toen besloot mijn volautomatisch fototoestel helemaal autonoom dat er zonodig een bliksemschicht aan te pas moest komen. Ik heb nog vergeten te vermelden dat Mijnheer Biedermann ook een heilige schrik had van onweders.

Dus op het moment dat die flits afgaat, rukt Mijnheer Biederman zich los uit de veilige omstrengeling van mijn dochter, komt met een ongecontroleerde sprong op de keukenvloer terecht, rent door de openstaande deur naar buiten, galoppeert via de oprit de straat op… en komt daar tegen de rechterpedaal van de fiets van onze postbode terecht.

Nu rijdt onze postbode altijd veel harder doorheen onze buurt dan volgens ons strikt noodzakelijk is, maar je kan het de man moeilijk kwalijk nemen: hij overtreedt geen enkele wet en beweegt zich bovendien schier geluidloos door stad en wijk. Mijnheer Biederman knalt dus met zijn linkeroogje tegen die pedaal van 's mans fiets aan, tolt tot driemaal toe om zijn eigen lichaamsas en wordt uiteindelijk terug op onze oprit geslingerd. Ik bespaar u al zijn kwetsuren, maar hij was op slag dood.

Mijn dochter was in alle staten, mijn vrouw stond in de keukendeur en trok wit weg en ik… ik hield nu Mijnheer Biedermans levenloze lichaam in de armen. Arme poes. Bange poes. Domme poes! Geschrokken van de flits van een fototoestel... De postbode stond er ook beteuterd bij. Hij had de neiging zich te verontschuldigen, maar kon bij zichzelf geen enkele fout ontdekken en deed er toen maar het zwijgen toe.

Ik had u gewaarschuwd niet verder te lezen, beste lezer, maar nu u toch zover bent… als u het aandurft… kwel uzelf nog wat langer, bekijk de foto nu nogmaals heel aandachtig en besef dat de foto zelve en de erbijhorende flits dus de oorzaak van Biedermanns dood waren. En dat het hele gebeuren werd uitgelokt door die foto die u nu bekijkt. Jammer voor uw gemoedsrust ook dat Biedermann nu juist zo recht in de lens moest kijken! 't Is maar dat de reactiesnelheid van alle levende wezens op deze aarde nog altijd trager is dan de snelheid van het licht, anders had u de ontzetting in de ogen van de poes kunnen zien. Eigenlijk is de fatale lichtstraal reeds ingeslagen op het netvlies van Mijnheer Biedermann en is die informatie op het eigenste ogenblik van de opname reeds via flinterdunne zenuwbanen onderweg naar die kleine poezenhersenen. We spreken hier over nanoseconden. Volgens mij kun je de nakende verwarring trouwens al een klein beetje zien in zijn oogjes. Een fractie van een seconde later sloeg de paniek bij onze vriend dan ook daadwerkelijk toe en brak de hel los.

En omwille van dit alles is dit inderdaad 'Biedermanns laatste foto'.
Wees hem indachtig telkens als u de trekker van uw fototoestel overhaalt...

Reacties

gewebkijk op 25-10-2006 10:47
waarde drs...
een mooie geste om oude biedermanns hier nogmaals eer te bewijzen...
door uw eerste inhoudelijke postje aan hem te wijden,heeft hij nu tot in eeuwigheid zn eigen plekje op het www...
Wibo op 25-10-2006 23:50
Ik schrijf meestal fictie, maar voor een goed verhaal valt de realiteit niet te kloppen. Hulde aan mr. Biedermann die de grenzen van het onwaarschijnlijke weer een duwtje in de rug heeft gegeven. 
drs op 25-10-2006 23:53
Dank voor uw bemoedigende woorden, Heer Wibo.
Hoe komt u eigenlijk bij mij terecht?
Enà propos... het verhaal is verzonnen. Mijnheer Biedermann leeft en is op dit eigenste ogenblik te bezichtigen in zijn mandje.
gewebkijk op 25-10-2006 23:57
bijvoorbeeld zo...
 
...
Wibo Kosters op 26-10-2006 23:24
Inderdaad. Gewebkijk heeft u schaamteloos gepromoot, waarvoor mijn dank
drs op 27-10-2006 01:22
Heer Wibo,
 
U hier terug? Weet u wat? Ik kom even met de snelheid van het licht naar jou toe.
 
Doei
 
de Drs.
Mamacarla op 30-10-2006 14:55
Het is maar goed dat ik nog even de reacties gelezen heb, alvorens zelf mijn gedachten neer te zetten. Ik heb het niet zo op dieren, maar dit vond ik toch wel een erg zielig verhaal. Ik neem zelf graag foto's van mijn kinderen (al dan niet met flits), de oudste is het inmiddels wel gewend, en de jongste is gelukkig nog te klein om geschrokken het huis uit te rennen tegen de fiets van de postbode aan!
Ik zou graag zeggen dat de waarheid de mooiste verhalen oplevert, maar na het lezen van dit verhaal kom ik op mijn mening terug.
drs op 30-10-2006 14:59
Dank voor uw reactie, Vrouwe Mamacarla!
lush op 06-11-2006 15:04
Ik heb, ondanks uw waarschuwing, het hele verhaal gelezen. Vanaf nu zal een foto nemen niet meer hetzelfde zijn. Mijn associatief brein zal bij elke flits denken aan Mijnheer Biedermann en aangezien ik in beelden denk zie ik het hele tafereel voor mij....
"Naamloos" op 07-11-2006 13:42
Een goed verhaal, gelukkig fictie, zoals uzelf zegt! Ik zag de schrik al in de kleine kraaloogjes.....
mijnlijfstijl op 13-11-2006 14:02
Ik heb ook zo'n schijtlijster van een kat .. nouja .. kat, zo wil ik haar niet noemen. Voor iedere beweging schiet ze weg.
 
Zij heeft al heel wat meegemaakt, loopt ook met een halve staart rond wha ha .. en een chagrijn dat ze is .. om het minst of geringste begint ze te grommen ..
drs op 13-11-2006 14:53
Geachte Mevrouw Mijnlijfstijl,
Ik heet u als kattenliefhebster hartelijk welkom op mijn blogje. Ik vraag mij dan altijd af hoe bepaalde mensen in godsnaam bij mij terechtkomen. In elk geval ben ik al blij dat u blijkbaar het hele langdradige verhaal hebt uitgelezen.
Waarvoor dank.
 
Drs. Johan Arendt Happolati
 
mariannekke op 07-12-2006 22:22
Hallo Drs.,
 
Wat een mooie, maar helaas ook beetje domme kat. Een triest verhaal, hopelijk lijd je niet teveel onder een schuldgevoel. Je kunt er namelijk niets aan doen, katten hebben het allemaal zelf in de hand. Heeft een kat jou overigens nog wel eens aangewezen als baasje?
 
Groetjes, Mariannekke
Drs. Johan Arendt Happolati op 07-12-2006 22:30
Vrouwe Marianneke ! Hallo !
Het verhaaltje was verzonnen... De poes leeft nog, hoor.
Vriendelijke groeten,
de drs.
Jeanneke op 08-12-2006 12:11
Waarde Drs.,
 
Ik zag uw verhaal op mijn site beslist niet als een aanval hoor.
Iedereen die goed is voor poezen is een goed mens in mijn ogen. Nou ja hij moet wel goed zijn voor meer dingen natuurlijk, maar u begrijpt vast wel wat ik bedoel.
Het verhaal hierboven is triest, intriest. Maar u deed het toch niet expres. In elk geval waren de laatste momenten van deze lieve kater liefdevol en dat is al meer dan menig poezekind durft te dromen.
 
Met vriendelijke groet,
 
Jeanneke
op 08-12-2006 12:34
een grootte kus voor jou!!!!!!
drs op 08-12-2006 12:46
Lieve Mevrouw (denk ik),
Ik lees: "een grootte kus voor jou!!!!!
Maar ik kan helaas geen afzender bemerken...
Doet u nog eens een tweede poging?
Vriendelijke groeten,
Drs. Johan Arendt Happolati
 
akakia op 16-01-2007 01:33
In een woord GEWELDIG :)))
Alleen een opmerking mijnerzijds Wie noemt zijn poes nu mijnheer Biedermann ?
Of was de poes een kater?
Wat zou u ervan vinden drs als ze u aanspraken met Madammoiselle?
 
Liefsssssss Petra
jorrit op 16-01-2007 02:00
Een bijzonder verhaal Drs,  Op de foto is al enigzins een aankomende schrik reactie te zien in de ogen van Mijnheer Biedermann !
drs op 16-01-2007 02:07
Vrouwe Petra,
Mijnheer Biedermann is inderdaad een kater, jawel! En wat dan nog? Biedermann was volgens mij een erg creatieve naam. Wat U?
Mag ik er u trouwens op wijzen dat Mijnheer Biederman een erg aangename poes is? Zo een die onze onvoorwaardelijke bescherming en liefde geniet? Ongeacht zijn naam?
Geheel de Uwe,
Drs. Johan Arendt Happolati
drs op 16-01-2007 02:13
Heer Jorrit,
U bent een gevoelig mens: laat dat voor iedereen duidelijk zijn. Gevoelige mensen dienen gekoesterd te worden.
Laat ons hopen dat gevoelige mensen binnenkort de toekomst uitmaken.
 
Hoopvol,
Uw, 
Drs. Johan Arendt Happolati
akakia op 16-01-2007 08:56
Drs
 
Laat ik beginnen om U een stralende dag toe te wensen.
 
Dat Mijnheer Biedermann een Kater is had ik al begrepen, maar in u schrijven over zijn dood Noemde u hem een Poes!
Eer u het weet is Mijnheer Biedermann met zijn Prachtige naam om het woord Poes getramatiseerd en moet hij in behandeling bij Martin Gaus
 
Bij deze wil ik u dan ook verzoeken om U kater namens mij een aai te geven,
En u geef ik de hartelijke groeten.
 
liefsssssssss Petra
Jolien op 16-01-2007 09:29
Och arme kat!!
Mijn kat werd door een auto overreden en viel van heel hoog naar beneden en mankeert niks! Die is ook werkelijk NERGENS bang voor!
jorrit op 16-01-2007 14:20
Drs. Johan Arendt Happolati
 
Ik kan mij de onvoorwaardelijke bescherming en liefde die Mijnheer Biedermann geniet geheel voorstellen. De met zorg gekozen naam verraad uw en uwer naasten gevoelens voor deze fraaie kater.
 
Nader onderzoek bij google, op afbeeldingen, deden mijn vermoedens bevestigen dat Mijnheer Biedermann in goed gezelschap verkeert.
 
Dank voor uw woorden,
 
Met vriendelijke groeten, 
 

remi op 09-06-2007 14:05
idd een bijzonder verhaal maare vrouwe remi?????
ik zal je uit de droom helpen ben nog steeds een man.kijk maar onderaan in mijn profiel.
maar goed dit iswatik schreef was dusgeen verzonnen verhaal maar helaas waar gebeurd.
FeeX op 18-10-2007 12:20
Mijn kat lijkt uiterlijk wel bijzonder veel op deze..
Maar.. eh, mijn kater is zeker niet verlegen, gaat voor de auto,s liggen, (en blifjt nog liggen ook),heeft de buren al bezocht,( Ze de stuipen op het lijf gejaagd)en wil te pas, maar meestal te onpas worden aangehaald.En poseert graag, de godsganselijke dag..kijkt hij naar het vogeltje.
 
U ziet... U heeft een schatje van een katje..
 
 
Drs. Johan Arendt Happolati op 18-10-2007 13:00
Vrouwe Feex,
Voor auto's liggen?!?
Uw poes zal geen lang leven beschoren zijn.
Bezorgde groeten,
De Drs.
taaljeuk op 05-12-2007 20:40
O ja, ben gek op dit soort verhalen en ook ik meende dat de beschreven toedracht niet afweek van wat werkelijk plaatsvond.
 
Uw dochter zal mogelijk een ander gevoel voor humor hebben dan haar vader?
 
Daarbij vind ik het ook mooi beschreven- wat aan de lange kant, maar kom- Het heeft de relativerende toon van ene die leed op zijn eigen wijze aan het verwerken is en de tragiek van het gebeuren tussen zijn regels door verstopt. Heel mooi.
 
Ik zal morgen een soortgelijk verhaal loggen en dat is WEL echt gebeurd.*slik* en onnoembaar schrijnender van tragiek. 
 
Ik ben me er van bewust te doen zoals mensen op een feestje. De ene vertelt over zijn kunstheup en de rest popelt om er een nóg erger amputatie tegenover te stellen.
Henriette op 05-12-2007 22:32
Doet me deugd dat Biedermann nog leeft. Aparte naam overigens !
Want in dat geval kan ik dan ook zonder enige terughoudend zeggen dat ik het een prachtig verhaal vond.
Maar het had zomaar voor waar aangezien kunnen worden.
Uiteraard had ik dan anders gerageerd.
poulette la copie op 05-12-2007 22:50
het spijt me vreselijk en vind het echt heel erg naar voor de poes en het gezin maar ik heb vreselijk moeten lachen om je verhaal me tranen waggelen echt met recht over me wangen en niet van verdriet moet ik u zeggen, sorry.
 
 
ps
ik zag deze link bij taal jeuk
poulette la copie op 05-12-2007 22:54
gelukkig hoeven we niet te zeggen rest in peace.
 
na ook het lezen van de reacties , mijn god hee
inweekenvoorwas op 10-07-2008 20:07
Gelukkig fictie enne zolang het beessie nog beweegt doet 'ie het nog en hoef je je m.i. geen enkele zorgen te maken.
 
Ze hebben toch negen levens?
dP op 21-08-2008 00:58
Mmm ... fijn verhaal dat met de gedachten speeeeelttttt!!!
Wel blij dat je in de reacties vertelde dat 't fictief is.
Link leidt naar stukje over de gang en wandel van katten. 
Toaske op 25-10-2009 21:31
Via uw verhaal over hoe dit magnifieke blog aan zijn naam kwam, belandde ik bij het verhaal over meneer Biedermann. Het had zo maar waar kunnen zijn. Gelukkig is het dat niet. Aan welk leven is heer Biedermann inmiddels bezig?
drs op 25-10-2009 22:14
Vrouwe Toaske,
Ik zou het niet weten, maar hij leeft in elk geval nog en eet en slaapt en spint alsof hij van plan is nog enkele jaren door te gaan.
Met vriendelijke groeten,
De Drs.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl