Drs. Johan Arendt Happolati
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Beginselverklaring:
     Eindelijk schrijf ik je weer, omdat er grote dingen staan te gebeuren en wel door toedoen van mijnheer Van Schoonbeke. (Openingszin uit de roman 'Kaas' van Willem Elsschot, 1933)
     
    stijlvol
    met liefde voor de taal
    grappig
    voor elck wat wils
    plagen mag, judassen niet
     geen gedonderjaag met andermans lief
    QUALITY PRODUCT
     
    MADE IN
    BRUGGE
    FLANDERS
     

    Medebloggers:
     
    (NL) Aargh
    (S)   Baasbraal
    (NL) Babbel
    (NL) Dawolf
    (NL) Djust
    (NL) Eefs log
    (NL) Fredzijn U 19.02.09
    (NL) Givamo
    (B)   Ils
    (B)   Irimi
    (B)   Ivo Victoria
    (NL) Jenni 
    (B)   Junegirl
    (NL) Margot
    (NL) Miss Punt 
    (NL) Muisgrijs U 04.01.08
    (NL) Soyrosa
    (B)   Tante Annie
    (NL) T!EN
    (B)   Weegbreker
    (B)   Wizzewasjes
     
     
    Over ons Nederlands:
     
     
    (*)       Aanraders
      Nú lezen! Allen daarheen!
      (Nieuw, dus...)
    Postume eer aan Knut Hamsun.
    RAMP !!!
     
    Vrienden van het web,
     
    Velen onder u zullen zich in de loop der tijden hebben afgevraagd waar ik in  godsnaam mijn blognaam vandaan heb gehaald, die lange sleep die iedereen die mij probeert aan te spreken in de gordijnen jaagt en nodeloos ingewikkeld lijkt. Ziehier nu de onthulling van dit mysterie.
     
    U moet weten dat ik in mijn jonge jaren de roman 'Honger' van Knut Hamsun heb gelezen. In die roman komt een door het hoofdpersonage - huppekee ikverzinzewaarubijzit - verzonnen naam voor die mij meteen een schaterlach ontlokte, omwille van de klankkleur, de doldwaze combinatie van klinkers en medeklinkers en omwille van de hardnekkige overtuiging waarmede datzelfde hoofdpersonage zijn gesprekspartner er probeerde van te overtuigen dat die mijnheer Happolati wérkelijk bestond. Ik heb nog een tijdje gespeeld met de vermetele bedoeling onze poes 'Johan Arend Happollati' te noemen, maar mijn huisgenoten stelden hun veto en het werd dus 'Mijnheer Biedermann'. KLIK Jammer, ik blijf het een gemiste kans vinden...
     
    Decennia later, toen ik begon te reageren op weblogs, nam ik deze gefingeerde eigennaam over als blognaam. Ik kende echter de juiste spellingswijze van die zotte naam niet meer. Was het nu 'Happollati', dan wel 'Hapolati'. Of was het misschien 'Happollatti'? Ik had de roman niet bij de hand en besliste toen maar dat ik voortaan als 'Drs. Johan Arend Happollati' door het leven zou gaan. Let u trouwens maar niet op die 'Doctorandus.', want ik heb helemaal geen academische titel, doch dit geheel terzijde.
     
    Maandenlang worstelde ik met een vaag schuldgevoel. Ik vreesde Knut Hamsun onrecht aan te doen door telkens en telkens weer die naam verkeerd te spellen.
     
    Vandaag, deze morgen, ontwaakte ik badend in het zweet en besliste dat ik nu maar eens en voor altijd de knoop moest doorhakken: ik begaf mij naar de stedelijke bibliotheek te B. en... vernam dat 'Honger' niet voorradig was. God-en-godverdomme-nogantoe, dus! Maar die vriendelijke baliemevrouw wist me te vertellen dat kwestige roman wél in het filiaal te A. te verkrijgen was. (Terwijl ze mij dit toefluisterde, zag ik de weerspiegeling van het computerscherm in haar bloedmooie ogen.) Mijn hart maakte een sprongetje van vreugde en ik richtte mijn schreden naar bewust filiaal.
     
    Ik nam trillend van emotie de roman in ontvangst en spoedde mij huiswaarts.
     
    RAMP !!!
     
    driewerf
     
    RAMP !!!
     
    Thuisgekomen ging ik zenuwachtig bladerend op zoek naar de juiste schrijfwijze van Happollati en kwam te weten dat het eigenlijk
     
    Johan Arendt Happolati had moeten zijn. En dus niet
     
    Johan Arend Happollati
     
    Niet alleen had ik maandenlang de familienaam verkeerd gespeld, neen, tot overmaat van ramp was het ook nog eens 'Arendt' en niet 'Arend'. Die vermaledijde dt-spelling had me weer bij mijn kloten.
     
    Wie schetst mijn verwarring en mijn desoriëntatie inzake!
     
    En bovendien - u kent dat wel... tenminste als u tienvingerig typt - die foute naam zit nu in mijn vingers gebakken. Mijn vingers schrijven die ingewikkelde naam niet vanuit de hersenen, neen, mijn handen beschikken zélf over een klein hard schijfje en daar staat die naam op. Mijn handen bedienen op dat moment zélf de spieren, daar komen mijn hersenen niet meer aan te pas. Ik moet die naam nu dus weer helemaal vanuit mijn centrale computer gaan neertiepen.
     
    Maar kom, Vrienden van het web, niet getreurd: voor eens en voor altijd, mijn naam is vanaf nu Drs. Johan Arendt Happolati. De kop van mijn blogje heb ik reeds veranderd.
     
    Genoeg geëgotript! Als boetedoening publiceer ik hier een uittreksel uit de roman 'Honger' waaruit duidelijk blijkt hoe of dat nu eigenlijk allemaal zit:
     

     
    (Uit 'Deel een'...)
    ...
    Op dat moment scheen de man op te willen stappen. Hij maakte een beweging en vroeg als om het gesprek niet abrupt af te breken: 'Die Happolati moet nogal rijk zijn, hé?'
    Hoe durfde deze blinde, weerzinwekkende oude man de vreemde naam die ik verzonnen had zo achteloos te gebruiken als was het een gewone naam die op ieder uithangbord in de stad te lezen stond? Hij struikelde niet eenmaal over een letter en sloeg geen lettergreep over; de naam had zich vastgebeten in zijn hersenen en daar meteen wortel geschoten. Ik begon me te ergeren, voelde me van binnen bitter gestemd jegens deze mens die niet van zijn stuk te brengen was en die evenmin wantrouwig gemaakt kon worden.
    'Dat weet ik niet,' antwoordde ik daarom dwars; 'daar weet ik niets van. Maar ik wil u wel voor eens en voor altijd zeggen dat hij Johan Arendt Happolati heet, te oordelen naar zijn eigen voorletters.'
    'Johan Arendt Happolati,' herhaalde de man, verbaasd over mijn heftigheid. Daarna zweeg hij.
    'U zou zijn vrouw eens moeten zien,' zei ik razend; 'een dikker mens... Of gelooft u soms niet dat ze heel erg dik is?'
    'Jawel - een man als hij -'
    De oude man reageerde kalm en zachtmoedig op al mijn uitbarstingen en tastte naar woorden alsof hij bang was iets verkeerds te zeggen of me boos te maken.
    'Verdomme nogantoe man, denkt u soms dat ik u de ene leugen na de andere voorschotel?' riep ik buiten mezelf. 'Gelooft u soms niet dat er een man bestaat die Happolati heet? Nog nooit heb ik zoveel koppigheid en slechtheid ontmoet in een oude man! Wat mankeert u in godsnaam? En wie weet hebt u wel bij u zelf gedacht dat ik een verschrikkelijke arme man ben die hier zit rond te hangen in zijn beste pakje en niet eens een etui vol sigaretten in zijn borstzakje heeft. Ik wil u wel zeggen dat ik een dergelijke behandeling niet gewend ben en, God mag me straffen, ook niet van u of van wie dan ook neem, nou weet u het!'
     
    enz. enz. enz.
     

     
    Beste Vrienden van het web,
     
    Wat vindt u nu van dit gezeik over die verkeerd gespelde naam? U moet toegeven dat dit een krankzinnig verhaal is. Het was deze keer nu eens niet van 'hond doet haphap naar poes en poes blijft zwaar gekwetst achter, Boehoe !'. Had ik u bij de keel? Bent u blijven doorlezen tot het einde? Ja? Dan mag u mij nu hierna uitgebreid feliciteren... Uzelf ook trouwens.
     
    Ik denk dat Dhr. Knut Hamsun nu ligt te woelen in zijn graf om zoveel postume aandacht en dan nog om een dergelijke vreemdsoortige reden.
     
    (De goede man was hartstikke fout in de oorlog, maar een kniesoor die dit hier ter sprake brengt.)
     
    Moge zijn zondige ziel toch de eeuwigdurende rust vinden onder de vergevingsgezinde en beschermende vleugels van De Almachtige.
     
    Amen
     
     
     
    Honger (1890):
    Eerste zin:
    "In die tijd zwierf ik met een hongerige maag door Kristiania, die vreemde stad, die niemand verlaat zonder erdoor getekend te zijn."
    Knut Hamsun (1850 - 1952)                      
     
                                  

    Reacties

    Pagina12
    Marja op 18-02-2011 22:01
    Ik heb u net gevonden via het blog van Emma en heb (ruim 4 jaar later) kostelijk genoten van deze actie en reactie. Een dikke proficiat!
    Leslee op 16-05-2014 12:20
    Om du vill till få mycket från denna stycke skriver då måste man ansöka dessa metoder till din won blogg . Mer : casino
    Major op 22-06-2014 05:42
    I really like reading a post that will make men and women think. Also, many thanks for allowing for me to comment!
    Pagina12
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl