Drs. Johan Arendt Happolati
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Beginselverklaring:
 Eindelijk schrijf ik je weer, omdat er grote dingen staan te gebeuren en wel door toedoen van mijnheer Van Schoonbeke. (Openingszin uit de roman 'Kaas' van Willem Elsschot, 1933)
 
stijlvol
met liefde voor de taal
grappig
voor elck wat wils
plagen mag, judassen niet
 geen gedonderjaag met andermans lief
QUALITY PRODUCT
 
MADE IN
BRUGGE
FLANDERS
 

Medebloggers:
 
(NL) Aargh
(S)   Baasbraal
(NL) Babbel
(NL) Dawolf
(NL) Djust
(NL) Eefs log
(NL) Fredzijn U 19.02.09
(NL) Givamo
(B)   Ils
(B)   Irimi
(B)   Ivo Victoria
(NL) Jenni 
(B)   Junegirl
(NL) Margot
(NL) Miss Punt 
(NL) Muisgrijs U 04.01.08
(NL) Soyrosa
(B)   Tante Annie
(NL) T!EN
(B)   Weegbreker
(B)   Wizzewasjes
 
 
Over ons Nederlands:
 
 
(*)       Aanraders
  Nú lezen! Allen daarheen!
  (Nieuw, dus...)
Postume eer aan Knut Hamsun.
RAMP !!!
 
Vrienden van het web,
 
Velen onder u zullen zich in de loop der tijden hebben afgevraagd waar ik in  godsnaam mijn blognaam vandaan heb gehaald, die lange sleep die iedereen die mij probeert aan te spreken in de gordijnen jaagt en nodeloos ingewikkeld lijkt. Ziehier nu de onthulling van dit mysterie.
 
U moet weten dat ik in mijn jonge jaren de roman 'Honger' van Knut Hamsun heb gelezen. In die roman komt een door het hoofdpersonage - huppekee ikverzinzewaarubijzit - verzonnen naam voor die mij meteen een schaterlach ontlokte, omwille van de klankkleur, de doldwaze combinatie van klinkers en medeklinkers en omwille van de hardnekkige overtuiging waarmede datzelfde hoofdpersonage zijn gesprekspartner er probeerde van te overtuigen dat die mijnheer Happolati wérkelijk bestond. Ik heb nog een tijdje gespeeld met de vermetele bedoeling onze poes 'Johan Arend Happollati' te noemen, maar mijn huisgenoten stelden hun veto en het werd dus 'Mijnheer Biedermann'. KLIK Jammer, ik blijf het een gemiste kans vinden...
 
Decennia later, toen ik begon te reageren op weblogs, nam ik deze gefingeerde eigennaam over als blognaam. Ik kende echter de juiste spellingswijze van die zotte naam niet meer. Was het nu 'Happollati', dan wel 'Hapolati'. Of was het misschien 'Happollatti'? Ik had de roman niet bij de hand en besliste toen maar dat ik voortaan als 'Drs. Johan Arend Happollati' door het leven zou gaan. Let u trouwens maar niet op die 'Doctorandus.', want ik heb helemaal geen academische titel, doch dit geheel terzijde.
 
Maandenlang worstelde ik met een vaag schuldgevoel. Ik vreesde Knut Hamsun onrecht aan te doen door telkens en telkens weer die naam verkeerd te spellen.
 
Vandaag, deze morgen, ontwaakte ik badend in het zweet en besliste dat ik nu maar eens en voor altijd de knoop moest doorhakken: ik begaf mij naar de stedelijke bibliotheek te B. en... vernam dat 'Honger' niet voorradig was. God-en-godverdomme-nogantoe, dus! Maar die vriendelijke baliemevrouw wist me te vertellen dat kwestige roman wél in het filiaal te A. te verkrijgen was. (Terwijl ze mij dit toefluisterde, zag ik de weerspiegeling van het computerscherm in haar bloedmooie ogen.) Mijn hart maakte een sprongetje van vreugde en ik richtte mijn schreden naar bewust filiaal.
 
Ik nam trillend van emotie de roman in ontvangst en spoedde mij huiswaarts.
 
RAMP !!!
 
driewerf
 
RAMP !!!
 
Thuisgekomen ging ik zenuwachtig bladerend op zoek naar de juiste schrijfwijze van Happollati en kwam te weten dat het eigenlijk
 
Johan Arendt Happolati had moeten zijn. En dus niet
 
Johan Arend Happollati
 
Niet alleen had ik maandenlang de familienaam verkeerd gespeld, neen, tot overmaat van ramp was het ook nog eens 'Arendt' en niet 'Arend'. Die vermaledijde dt-spelling had me weer bij mijn kloten.
 
Wie schetst mijn verwarring en mijn desoriëntatie inzake!
 
En bovendien - u kent dat wel... tenminste als u tienvingerig typt - die foute naam zit nu in mijn vingers gebakken. Mijn vingers schrijven die ingewikkelde naam niet vanuit de hersenen, neen, mijn handen beschikken zélf over een klein hard schijfje en daar staat die naam op. Mijn handen bedienen op dat moment zélf de spieren, daar komen mijn hersenen niet meer aan te pas. Ik moet die naam nu dus weer helemaal vanuit mijn centrale computer gaan neertiepen.
 
Maar kom, Vrienden van het web, niet getreurd: voor eens en voor altijd, mijn naam is vanaf nu Drs. Johan Arendt Happolati. De kop van mijn blogje heb ik reeds veranderd.
 
Genoeg geëgotript! Als boetedoening publiceer ik hier een uittreksel uit de roman 'Honger' waaruit duidelijk blijkt hoe of dat nu eigenlijk allemaal zit:
 

 
(Uit 'Deel een'...)
...
Op dat moment scheen de man op te willen stappen. Hij maakte een beweging en vroeg als om het gesprek niet abrupt af te breken: 'Die Happolati moet nogal rijk zijn, hé?'
Hoe durfde deze blinde, weerzinwekkende oude man de vreemde naam die ik verzonnen had zo achteloos te gebruiken als was het een gewone naam die op ieder uithangbord in de stad te lezen stond? Hij struikelde niet eenmaal over een letter en sloeg geen lettergreep over; de naam had zich vastgebeten in zijn hersenen en daar meteen wortel geschoten. Ik begon me te ergeren, voelde me van binnen bitter gestemd jegens deze mens die niet van zijn stuk te brengen was en die evenmin wantrouwig gemaakt kon worden.
'Dat weet ik niet,' antwoordde ik daarom dwars; 'daar weet ik niets van. Maar ik wil u wel voor eens en voor altijd zeggen dat hij Johan Arendt Happolati heet, te oordelen naar zijn eigen voorletters.'
'Johan Arendt Happolati,' herhaalde de man, verbaasd over mijn heftigheid. Daarna zweeg hij.
'U zou zijn vrouw eens moeten zien,' zei ik razend; 'een dikker mens... Of gelooft u soms niet dat ze heel erg dik is?'
'Jawel - een man als hij -'
De oude man reageerde kalm en zachtmoedig op al mijn uitbarstingen en tastte naar woorden alsof hij bang was iets verkeerds te zeggen of me boos te maken.
'Verdomme nogantoe man, denkt u soms dat ik u de ene leugen na de andere voorschotel?' riep ik buiten mezelf. 'Gelooft u soms niet dat er een man bestaat die Happolati heet? Nog nooit heb ik zoveel koppigheid en slechtheid ontmoet in een oude man! Wat mankeert u in godsnaam? En wie weet hebt u wel bij u zelf gedacht dat ik een verschrikkelijke arme man ben die hier zit rond te hangen in zijn beste pakje en niet eens een etui vol sigaretten in zijn borstzakje heeft. Ik wil u wel zeggen dat ik een dergelijke behandeling niet gewend ben en, God mag me straffen, ook niet van u of van wie dan ook neem, nou weet u het!'
 
enz. enz. enz.
 

 
Beste Vrienden van het web,
 
Wat vindt u nu van dit gezeik over die verkeerd gespelde naam? U moet toegeven dat dit een krankzinnig verhaal is. Het was deze keer nu eens niet van 'hond doet haphap naar poes en poes blijft zwaar gekwetst achter, Boehoe !'. Had ik u bij de keel? Bent u blijven doorlezen tot het einde? Ja? Dan mag u mij nu hierna uitgebreid feliciteren... Uzelf ook trouwens.
 
Ik denk dat Dhr. Knut Hamsun nu ligt te woelen in zijn graf om zoveel postume aandacht en dan nog om een dergelijke vreemdsoortige reden.
 
(De goede man was hartstikke fout in de oorlog, maar een kniesoor die dit hier ter sprake brengt.)
 
Moge zijn zondige ziel toch de eeuwigdurende rust vinden onder de vergevingsgezinde en beschermende vleugels van De Almachtige.
 
Amen
 
 
 
Honger (1890):
Eerste zin:
"In die tijd zwierf ik met een hongerige maag door Kristiania, die vreemde stad, die niemand verlaat zonder erdoor getekend te zijn."
Knut Hamsun (1850 - 1952)                      
 
                              

Reacties

Pagina12
drs op 06-11-2006 09:15
 
Dit logje is opgedragen aan Vrouwe Soes.
Met oprechte dank voor haar bijstand tijdens het herwerken van de lay-out van mijn blog.
 
De Drs.
 
Zezunja op 06-11-2006 09:19
Knut is ook een naam waar je U tegen zegt.
En verkeerd spellen gebeurt in de beste families. Evenals het tussentijds hernoemen van een weblog.
Leve Soes! 
soes op 06-11-2006 09:21
Dank Heer Happolati, 

maar die foto mag wel op postzegelformaat? 

Mamacarla op 06-11-2006 10:40
Ik heb uw eigen verhaal helemaal gelezen, het verhaal van Knut Hamsun heb ik maar even overgeslagen, dat vond ik minder interessant. Ik kan me voorstellen dat u hier zo uw hoofdbrekens over heeft, dit is inderdaad iets om 's nachts wakker van te liggen. Het gebeurt mij ook regelmatig dat ik, juist midden in de nacht, lig te denken aan een (spel)fout die ik op mijn weblog zou hebben gezet. Het liefst zou ik dan direct mijn bed uit komen om het recht te zetten, ware het niet dat mijn echtgenoot daar waarschijnlijk geen begrip voor heeft.
Mamacarla op 06-11-2006 10:40
De vernieuwde kopfoto is trouwens erg mooi!
drs op 06-11-2006 10:44
Vrouwe Mamacarla,
 
Het was allemaal niet zo erg hoor. Ik heb er geen trauma aan overgehouden. Veel van wat op de weblogs komt is immers ironie en deugnieterij.
 
Toch?
 
Geheel de uwe,
 
Drs. Johan Arendt Happolati
Mamacarla op 06-11-2006 10:48
Absoluut waar, heer Drs. Johan Arendt Happolati, af en toe flink overdrijven kan de weblog een stuk smeuiger maken.
drs op 06-11-2006 10:55
Vrouwe Soes,
 
Uw wens is mij een bevel: ik heb uw foto wat bescheidener gemaakt.
 
(Is 't zo goed?)
 
De Drs.
soes op 06-11-2006 10:58
Dank is groot!    
norman op 06-11-2006 11:57
Niet alleen bent u razendsnel in het verbeteren van fouten, maar ook nog eens in het toevoegen van links.
Ik heb eenmalig een reactie gegeven op uw weblog en reeds ben ik toegevoegd aan uw verzameling links.
Hoewel ik uw naam reeds vele malen met zeer interessante reacties heb zien langskomen, is dit de eerste keer dat ik werkelijk bij u op uw weblog ben terecht gekomen. En dat het mij ook uitnodigd om een link te plaatsen naar uw weblog.
Ik wens u veel plezier met de nieuwe naam, die op een weblog makkelijker te wijzigen is dan in de wereld beheerst door wetgevers en gerechtelijke organisaties. Dan hadden de t en de l u in Nederlandse termen ruim €1000 gekost, nu dus slechts een paar slapeloze nachten en enig bibliothecair zoekwerk.
Bent u nu overigens opnieuw aan het lezen in honger?
drs op 06-11-2006 12:07
Uiteraard, Heer Norman,
Mijn honger is groot...
Rose op 06-11-2006 14:37
Ik heb mijn eigen naam eenvoudig gehouden. Een verbastering van een verbastering van mijn echte naam... Vier letters kan ik gelukkig geen fouten in maken, Heer Happolati! 
Overigens is het fijn te zien dat U eindelijk ook een eigen blog heeft, en meteen heb ik ook uw advies om een 'wedstrijd' uit te schrijven ter harte genomen. Hoera!  
drs op 06-11-2006 14:40
Net wat u zegt, Vrouwe Rose:
 
HOERA !!!
lush op 06-11-2006 14:51
Ik heb het helemaal uitgelezen....ik kon bijna niet anders. Eindelijk de verklaring van uw naam...Vanaf hier zeg ik: gefelicitieerd...voor u en voor mij...
Urbain Alpain op 06-11-2006 18:29
Ik moest even naar adem happen, heer Hippoliet, toen ik uw discours had doorgenomen. Ik had via eerder verschenen ontboezemingen van uw hand weet van uw liefde voor de roman 'Honger' van die Knut Hamsun en ik heb mij altijd afgevraagd waarom u zichzelf niet gewoon Drs.Knut heeft genoemd.
Nu ik echter meer over uw vingers weet wordt alles mijn duidelijk. Eén vraag toch nog: als u dierose velouren handschoenen draagt, waar de goegemeente dan altijd een beetje minzaammoet om lachen, is dit dan ter bescherming van dat kleine harde schijfje of bent u werkelijk zo'n guit dat u uw medemens via dat rose koloriet zou durvenchoqueren?
ivo victoria op 06-11-2006 22:14
Ik kan me inbeelden dat u enkele zware dagen achter de rug hebt. Evenwel, ik vind het een vooruitgang. Met name die Arendt. Zo`n dt, het geeft een mens toch wat meer cachet. Wat dat betreft hebt uw naameen onoverbrugbare voorsprong op de mijne, dat geef ik grif toe. Respect.
onlyme op 07-11-2006 00:12
ik kom via via hier op dit log.heb een tijdje zitten lezen envind het allemaal zeer geestig geschreven
 
groeten en een goede nacht
drs op 07-11-2006 01:26
Geachte Heer Alpain,
Houdt u altijd uw adem in als u aan het lezen bent? En hoe hebt u zich dan door 'De gebroeders Karamazov' geworsteld?
En wat mijn naam betreft... Drs. Knut, dat heeft iets verdachts... iets knulligs ook, iets vies.Ik stel mij dan een oud, vuil mannetje voor dat des nachts de verlaten straten onveilig maakt en langs de schaars verlichte gevels op zoek gaat naar smeerlapperij en verderf.
'Drs. Johan Arendt Happolati' daarentegen, klinkt uitbundig, guitig, vol deugnieterij... en toch voornaam, niet?
Ik weet niet waar u dat verhaal van dierose velouren handschoenen hebt gehoord, Heer Alpain, maar ik draag die enkel als ik mij in de kelders van onze universiteiten begeef, immer op zoek als ik ben naar oude geschriften, vergeten romans en in onbruik geraakte West-Vlaamse uitdrukkingen.
Zeer vereerd met uw aandacht, verblijf ik inmiddels, Geachte Heer Alpain,
Met bijzondere hoogachting,
Drs. Johan Arendt Happolati
 
Nicelotte op 07-11-2006 08:47
Ik zou zeggen ... What's in a name ;-D
 
Een goeiemorgen,
Nicolette
drs op 07-11-2006 08:57
Vrouwe Nicolette/Nicelotte,
Een name is wel degelijk heel erg belangrijk, Mevrouw. Een name weerspiegelt de meest innerlijk ziel van de mens.
Trouwens, hoe heet u nu eigenlijk? Nicolette, of Nicelotte? Wij willen het hier wel graag wéten !
Overigens liefdevol geheel de uwe,
Drs. Johan Arend Happolati
Urbain Alpain op 07-11-2006 18:10
Geachte heer Hippoliet,
 
Ge zijt gij van 't goe jaar! Ik citeer:
 
Drs. Knut, dat heeft iets verdachts... iets knulligs ook, iets vies... een oud, vuil mannetje voor dat des nachts de verlaten straten onveilig maakt en langs de schaars verlichte gevels op zoek gaat naar smeerlapperij en verderf...
 
En dat terwijl u donders goed weet dat mijn volledige naam (vanwege mijn gemengdeFrans-Deenseafkomst)Urbain Knut Alpain luidt! Mag ik u verzoeken u een brokke in te houden (gelijk dat Mariettje zoude zeggen) ?!?!
CO 078 op 07-11-2006 18:48
Zeer Geachte Drs.
 
Voorbije nacht, deels door het uitblijven van zweetproducerende activiteiten, maar vooral door het boeiend karakter van uw weblog, alle verhalen, taalperikelen en andere emotionele histoires in één ruk doorworsteld. Het doet mij overwegen om in uw spoor te treden, maar gebrek aan tijd, en vooral het moeilijk te evenaren niveau van uw schrijfstijl, houdt mij nog wat tegen. Ik zal het maar houden bij het regelmatig plankzeilen tot bij uw weblog.
En euh ... hoe noemde U ook alweer woorden als lepel, rekker of parterretrap?
Een eerbiedwaardige groet,
Uw CO.
drs op 07-11-2006 18:55
Kijk !
Onverwacht bezoek vanuit de ruimte. En meteen al een robot van de CO-klasse. Erg geavanceerd, die dingen, heb ik mij laten vertellen.
Welkom CO 078 ! Welkom op dit blog !
Mag ik vragen naar uw herkomst? Uw thuisplaneet, als het ware?
Interplanetaire groeten,
Drs. Johan Arendt Happolati
Mariette Courgette op 08-11-2006 15:45
Waarde meneer Happalotati,
 
Het zoude mij geen verwonderinge doen geworden moste diene CO 078 niemand minders zijn dan 't schoolmeesterke Wim dat hem hier ook gaat beginnen moeien met de kweties op u boek dewelke mij vreende charmeerde(de boek, niet diene klunten)alsmedeuw meninge van de juiste tale dat dat mij ook alsan vreende aangaat. Echter één valse note dewelke ware dat Fons zeide dat het jammer ware dat er noois geen prenten van blote wijven opstaandewelke voor Fons alsan een brokke een tegenvallinge is als hij op de boeken leest (binst dat Mariette dan al in haar bedde ligt).
Met name van Mariette zodusvreende geproficiateerd met u boek en dat het allemale goed moge gaan in de ontwikkelinge van u tale en dat er een keer eentwadde moste zijn in dewelke mijn hulpe welkom ware dat ge dan tevens welkom zijt op de boek van Mariette voor het een keer te vragen in de vorme van een meninge. Veel groeten van Mariette als tevens toch ook van Fons.
 
Nicelotte op 08-11-2006 19:40
Ik ben nog enige uitleg verschuldigd over mijn naam zie ik. Wel, ik ben hier begonnen op punt als Nicolette.
Echter na enige tijd van aanwezigheid kwam er een puber-Nicolette, die mij er op irritante wijzetelkens op wenste te wijzen dat zij ook Nicolette heet. En ookdat zij het raar vond dat ik mij niet net als zij Lette noemde.
Na dit enige malen aangehoord te hebben, heb ik besloten mij niet langer aan haar te storen. En mij voor eens en altijd van haar te distancieren door twee klinkers uit mijn nicknaam om te wisselen: Nicelotte was geboren.
 
Maar iedereen die mij hier op punt kent, noemde mij inmiddels al Nicolette of Nic of Nicol of Niek. Vandaar ... what's in a (nick)name.
Maar ze bevalt me wel, die naam Nicelotte.
 
Tevreden heer Drs?
drs op 08-11-2006 20:35
Geachte Nicelotte,
Toen ik zo'n beetje bruut naar u uitviel, was dat natuurlijk als grap bedoeld.
En hoe spreekt u dat uit, Nicelotte? Ik neem aan dat het 'Nice Lotte' is, op z'n Engels? Van 'Leuke Lotte', als het ware?
Vriendelijke groeten,
Drs. Johan Arendt Happolati
Nicelotte op 08-11-2006 21:11
Haha, het was ook als grap gevallen ;-)
Tja, hoe zullen we het nu eens uitspreken? Haha.
 
Het is natuurlijk bedoeld als Nice-Lotte.
Het gekke is echter dat ik het zelf - in mijn gedachten - uitspreek als Nieselotte hihi. Lekker onlogisch, maar ja, zo zit ik ook eigenlijk wel in elkaar.
norman op 08-11-2006 21:28
Ik lees het anders ook als Nieselotte, niet dat ik mijn nooit bestaande dochter er ooit mee zou benoemen. Maar het is wel een mooie variant op Nicolette, wat me overigens wel doet denken aan een anti-nicotine product. Gelukkig was jou naam er natuurlijk eerder dan dat product.
Nicelotte op 08-11-2006 23:59
Uhhh ... wel gestopt ... 2 jaar geleden hihi.
Maar zonder dat bedoelde product
drs op 09-11-2006 00:53
Mevrouw Mariette,
Ik moet u ernstig terechtwijzen. Heer Alpain noemt mij altijd "Hippoliet". Daar kan ik nog mee leven. Maar u schrijft 'Waarde meneer Happalotati'.
Nu moet ge tochérg uw best gedaan hebben, Mevrouw Mariette, om mijn naam azzo te vermassacreren.
Ik denk niet dat onder CO 078 Meester Wim verborgen zit, maar ge kunt noois weten.
En zeg maar tegen Fons dat hij op 'mijnen boek' niet moet zoeken naar blote wijven. In mijn beginselverklaring (linksboven, onder de zetel) staat er dat mijn boek 'stijlvol' zal zijn. In mijn boek dus geen sletten, prostituees, snollen, lichtekooien, vitrinehoeren, tippelaarsters, noch ander krapuul van gemeen volk.
Kijk goed hoe het geschreven wordt:
Drs. Johan Arendt H A P P O L A T I
J op 10-11-2006 10:33
Arendtsoog en witte veder,
das lang geleden ;)
 
Ik zal dat Honger epistel van Knut toch eens ter hand nemen.
 
 
@ drs. doe anders alleen de afzender.
 
 
drs op 10-11-2006 10:36
Vrouwe of HeerJ,
(Vult u zelf maar in wat of u het liefste hoort.)
Wij begrijpen elkaar blijkbaar met een half woord. Uw oplossing ware beter geweest, maar ik heb de reactie van X reeds verwijderd.
Dank voor het helpen nadenken,
Geheel de Uwe,
Drs. Johan Arendt Happolati
The Shelter op 15-11-2006 22:04
Ik heb je naam ook maar een aangepast. Je staat nog niet in de tip maar dat staat er aan te komen. Sta je er in iedergeval met de juiste naam in.
drs op 16-11-2006 00:04
God?
 
Bent U dat die tot mij spreekt en het woord richt? HoudtUmijUw beschermende hand boven het hoofd? Dat ik dát nog mag meemaken.
 
Die fles whisky die beneden in de keukenkast staat, die moet nu ook maar eens op.
 
Drs. Johan Arendt Happolati
Sven op 07-12-2006 00:27
Zo, dat weet ik dus ook alweer! Mooi verhaal overigens.
Hoe wordt u het liefst aangesproken als het ook kort mag?
 
1) drs.
2) Johan
3) Arendt
4) Happolati
5) of verkortingen, zoals: Happi, Pola, Jo, Are, dr.
 
Ik vind Johan zelf een prachtige naam.
Voor de lolligere momenten zouden we  Happi kunnen kiezen.
U zegt het maar.
 
 
Sven
 
 
PS: CO, met het risico hier een open deur in te trappen met een parreterrap of een lepel, het woord is palindroom. 

drs op 07-12-2006 00:41
Heer Sven,
Vrouwe Zezunja noemt mij altijd "hr 'ti". Ik vind dit uitermate schattig. U, als man zijnde, mag mij ook Drs. J.A.H. noemen. Klinkt lekker Rastafari... Happi bekt ook aardig. U kiest maar.
Mogen al uw wensen overigens in vervulling gaan, als het ware.
Drs. Johan Arendt Happolati
brinta boy op 21-07-2007 20:47
ja, over die befaamde eerste zin van de roman honger, daarover kunt u lezen in brinta boy's weblog. ik zet daar uiteen hoe deze, ook door u geciteerde, zin door een nederlandse  vertaalster is... nu ja, laten we zeggen: volstrekt ontoereikend naar het nederlands is... eh... overgeheveld.
 
ik noem daar ook nog een cartoon van heer kama, u welbekend, een cartoon die, onbedoeld maar niettemin verdiend, deze eerste zin (althans in bedoelde nederlandse verminkte vorm) belachelijk maakte.
 
toen ik heer kama eens ontmoette en vroeg of hij nog een exemplaar van deze tekening bezat, was het antwoord helaas ontkennend, maar wel bleek bij die gelegenheid dat ook heer kama een groot  liefhebber was van het boek honger.
 
het is maar dat u en ik het weten. 
 
beste groet,
brinta boy 
drs op 21-07-2007 21:20
Geachte Heer Brinta,
 
Mijn hart sloeg een slag over toen ik uw reactie las. Er zijn dus blijkbaar nog mensen die Knut Hamsun kennen en kunnen appreciëren; een uitstervend ras, voorwaar!
 
Dank voor uw verlate reactie. Ik werd er helemaal warm van.
 
Voor immer uw onderdanige dienaar,
 
Drs. Johan Arendt Happolati
meryamon op 27-03-2008 22:29
Haha, waarom niet nog een kat erbij nemen ?
 
Vraag me niet waarom , maar ik kan nu enkel maar aan de naam chipolata denken lollllllllllllllll tje maar
 
Het was een mooi verhaal ... al moet ik eerlijk toegeven dat ik ergens heb halt gehouden bij de vrouw aan de balie met een computerscherm in der ogen , heel mooi verwoord trouwens
 
Ohhhhhhhhh ja , jij woont in mijn geboortestreek
 
Stel je voor , als we nu eens zouden samen een logje oud brugs maken :)
 
ALhoewel vanavond niet here Happolati
 
Groetjes van mij
 
Mya
Plato op 16-03-2010 16:31
Nu ken ik de naam van de Drs. al geruime tijd aangezien wij regelmatig langs weblogs marcheren die onze gezamenlijke interesse hebben of hadden. Maar nooit had ik dat Happolativerhaal gelezen.
 
Knut Hamsun. De naam kwam mij ter ore toen mijn vriend en collega Boentsjoek mij vroeg of ik de roman 'langs overwoekerde paden wel eens had zien liggen. De week daarop was ik in Berlijn. En wie schetst mijn verbazing (het antwoord is: ikzelf) toen ik naast het hotel een restaurantje zag met een enorme plaquette waarop de naam van Hamsun vermeld stond. Hij had daar gelogeerd en gegeten. Nu moest ik het boek te pakken zien te krijgen. Maar neen. Ik kwam thuis met een betaalbare omnibus. Het boek zelf is niet onder de 75 euro te koop in de antiquariaten.
 
Ik was dit merkwaardige geval van synchroniciteit reeds bijna vergeten. Maar nu lees ik deze verklaring. En nu weet ik het zeker: zodra het verzameld werk van Hamsun uitkomt, moet ik het aanschaffen. Waarom weet ik nog niet precies maar het moet.
 
Dank u wel Drs.
 
Plato
Pagina12
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl